شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٠٠١

[ كشتن بهرام گور ، اژدها را ]

ازان بيشه بگريختى شير نر * هم از آسمان كرگس تيز پر

يكايك همه هند زو پر خروش * از آواز او كر شدى تيز گوش

ببهرام گفت اى پسنديده مرد * بر آيد بدست تو اين كاركرد

بنزديك آن كرگ بايد شدن * همه چرم او را بتير آژدن

اگر زو تهى گردد اين بوم و بر * بفرّ تو اى مرد پيروزگر

يكى دست باشدت نزديك من * چه نزديك اين نامدار انجمن

كه جاويد در كشور هندوان * بود زنده نام تو تا جاودان

به دو گفت بهرام پاكيزه راى * كه با من ببايد يكى رهنماى

چو بينم بنيروى يزدان تنش * به بينى به خون غرقه پيراهنش

به دو داد شنگل يكى رهنماى * كه او را نشيمن بدانست و جاى

همى رفت با نيك دل رهنمون * بدان بيشهء كرگ ريزنده خون

همى گفت چندى ز آرام اوى * ز بالا و پهنا و اندام اوى

چو بنمود و برگشت و بهرام رفت * خرامان بدان بيشهء كرگ تفت

پس پشت او چند ايرانيان * بپيكار آن كرگ بسته ميان

چو از دور ديدند خرطوم اوى * ز هنگش همى پست شد بوم اوى

به دو هر كسى گفت شاها مكن * ز مردى همى بگذرد اين سخن

نكردست كس جنگ با كوه و سنگ * و گرچه دليرست خسرو بچنگ

بشنگل چنين گوى كاين راه نيست * بدين جنگ دستورى شاه نيست

چنين داد پاسخ كه يزدان پاك * مرا گر بهندوستان داد خاك

بجاى دگر مرگ من چون بود * كه انديشه ز اندازه بيرون بود

كمان را بزه كرد مرد جوان * تو گفتى همى خوار گيرد روان

بيامد دوان تا بنزديك كرگ * پر از خشم سر دل نهاده بمرگ

كمان كيانى گرفته بچنگ * ز تركش بر آورد تير خدنگ

همى تير باريد همچون تگرگ * برين همنشان تا غمين گشت كرگ

چو دانست كو را سرآمد زمان * بر آهيخت خنجر بجاى كمان

سر كرگ را راست ببريد و گفت * بنام خداوند بىيار و جفت

كه او داد چندين مرا فرّ و زور * بفرمان او تابد از چرخ هور

بفرمود تا گاو و گردون برند * سر كرگ زان بيشه بيرون برند

ببردند چون ديد شنگل ز دور * بديبا بياراست ايوان سور

چو بر تخت بنشست پر مايه شاه * نشاندند بهرام را پيش گاه

همى كرد هر كس برو آفرين * بزرگان هند و سواران چين

برفتند هر مهترى با نثار * ببهرام گفتند كاى نامدار

كسى را سزاى تو كردار نيست * بكردار تو راه ديدار نيست

ازو شادمان شنگل و دل بغم * گهى تازه روى و زمانى دژم

[ كشتن بهرام گور ، اژدها را ]

[ كشتن بهرام گور ، اژدها را ]

يكى اژدها بود بر خشك و آب * به دريا بدى گاه بر آفتاب

همى در كشيدى بدم ژنده پيل * وزو خاستى موج درياى نيل