شاهنامه فردوسى (بر اساس چاپ مسكو) (فارسى) — الصفحة ٠.١٠٠٠

[ جنگ بهرام با گرگ و كشتن او گرگ را ]

بر ما بباش و دل آرام گير * چو پخته نخواهى مى خام گير

پس انگاه دستور را پيش خواند * ز بهرام با او سخن چند راند

گر اين مرد بهرام را خويش نيست * گر از پهلوان نام او بيش نيست

به خوبى بگويش كه ايدر بايست * ز قنّوج رفتن ترا روى نيست

چو گويى دهد او تن اندر فريب * گر از گفت من در دل آرد نهيب

تو گويى مر او را نكوتر بود * تو آن گوى با وى كه در خور بود

بگويش بران رو كه باشد صواب * كه پيش شه هند بفزودى آب

كنون گر بباشى بنزديك اوى * نگه دارى آن راى باريك اوى

هر انجا كه خوشتر ولايت تر است * سپهدارى و باژ و ملكت تر است

بجايى كه باشد هميشه بهار * نسيم بهار آيد از جويبار

گهر هست و دينار و گنج درم * چو باشد درم دل نباشد بغم

نوازنده شاهى كه از مهر تو * بخندد چو بيند همى چهر تو

بسالى دو بار ست بار درخت * ز قنّوج بر نگذرد نيك بخت

چو اين گفته باشى بپرسش ز نام * كه از نام گردد دلم شادكام

مگر رام گردد بدين مرز ما * فزون گردد از فرّ او ارز ما

ورا زود سالار لشكر كنيم * بدين مرز با ارز ما سر كنيم

بيامد جهان ديده دستور شاه * بگفت اين ببهرام و بنمود راه

ز بهرام زان پس بپرسيد نام * كه بىنام پاسخ نبودى تمام

چو بشنيد بهرام رنگ رخش * دگر شد كه تا چون دهد پاسخش

بفرجام گفت اى سخن گوى مرد * مرا در دو كشور مكن روى زرد

من از شاه ايران نپيچم بگنج * گر از نيستى چند باشم برنج

جزين باشد آرايش دين ما * همان گردش راه و آيين ما

هر انكس كه پيچد سر از شاه خويش * ببر خاستن گم كند راه خويش

فزونى نجست آنك بودش خرد * بد و نيك بر ما همى بگذرد

خداوند گيتى فريدون كجاست * كه پشت زمانه به دو بود راست

كجا آن بزرگان خسرو نژاد * جهاندار كىخسرو و كىقباد

دگر آنك دانى تو بهرام را * جهاندار پيروز خودكام را

اگر من ز فرمان او بگذرم * به مردى سر آرد جهان بر سرم

نماند بر و بوم هندوستان * بايران كشد خاك جادوستان

همان به كه من بازگردم بدر * ببيند مرا شاه پيروزگر

گر از نام پرسيم بر برزوى نام * چنين خواندم شاه و هم باب و مام

همه پاسخ من بشنگل رسان * كه من دير ماندم به شهر كسان

چو دستور بشنيد پاسخ ببرد * شنيده سخن پيش او بر شمرد

ز پاسخ پر آژنگ شد روى شاه * چنين گفت اگر دور ماند ز راه

يكى چاره سازم كنون من كه روز * سر آيد بدين مرد لشكر فروز

[ جنگ بهرام با گرگ و كشتن او گرگ را ]

[ جنگ بهرام با گرگ و كشتن او گرگ را ]

يكى كرگ بود اندران شهر شاه * ز بالاى او بسته بر باد راه