شواهد التنزيل لقواعد التفضيل (فارسى) — الصفحة ٦٨

منظور از آل عمران در آيه شريفه چيست ؟

رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله پرسيد : صاحب شما كيست ؟

گفتند : صاحب ما ، عيسى بن مريم عليه السّلام است .

پيامبر صلى اللَّه عليه و آله فرمود : او عبد خدا و رسول خدا بود .

پرسيدند : به ما بگو ، خلقت او چگونه بود ؟

پيامبر صلى اللَّه عليه و آله : سخنى نگفت و از آنان جدا شد .

جبرئيل نازل شد و آيهء إِنَّ مَثَلَ عِيسى عِنْدَ اللَّهِ كَمَثَلِ آدَمَ خَلَقَهُ مِنْ تُرابٍ « 1 » را براى جواب آن طايفه قرائت كرد .

مجدداً روز بعد به حضور آن حضرت آمدند و گفتند : يا محمد صلى اللَّه عليه و آله ! آيا به مثل خلقت صاحب ما خلقتى وجود دارد ؟

پيامبر صلى اللَّه عليه و آله فرمود : بلى ؛ خلقت پيامبر شما مثل خلقت آدم عليه السّلام است .

سپس آيه إِنَّ مَثَلَ عِيسى عِنْدَ اللَّهِ كَمَثَلِ آدَمَ را قرائت كرد .

آن جماعت سخنان رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله را نپذيرفتند .

پس آن حضرت به دستور خداوند بر طبق آيهء تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَكُمْ . . . مأمور به مباهله با آنان شد .

در روز مقرّر مصطفى صلى اللَّه عليه و آله دست على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السّلام را گرفته ، فرمود : اينان فرزندان و زنان و جان من هستند .

چون آماده مباهله و نفرين شدند .

بزرگ و مهتر آنان به پيروانش گفت : مباهله با اين بزرگان صحيح نيست .

اگر دروغگو باشند چيزى نصيب و عايد ما نمىشوند و اگر صادق باشند و نفرين و مباهله كنند همه ما مسيحيان هلاك مىشويم . پس با رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله مصالحه كردند و دادن جزيه را پذيرفتند .

در پايان سيّد آنان گفت : قسم به آن كسى كه جانم در دست اوست در آنان به قدرى عظمت

( 1 ) آل عمران / 59 .