شواهد التنزيل لقواعد التفضيل (فارسى) — الصفحة ٣٢٠

منظور از آل عمران در آيه شريفه چيست ؟

[ 197 ] وَ والِدٍ وَ ما وَلَدَ ( بلد / 3 ) سوگند به پدرى ( چنان ) و آن كسى را كه به وجود آورد .

( 1090 ) اسماعيل بن عبّاد از حسين بن ابى يعفور و او از بعضى از اصحاب نقل كرد ، ابو جعفر عليه السّلام در تفسير و تطبيق والِدٍ وَ ما وَلَدَ فرمود : منظور از والِدٍ امير المؤمنين على عليه السّلام و منظور از وَلَدَ حسن عليه السّلام و حسين عليه السّلام است كه در آيه كريمه از آن بزرگواران نام برده شد . « 1 » [ 198 ] فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ . ( بلد / 11 ) ولى نخواست از گردنهء ( عاقبت نگرى ) بالا رود ! ( 1092 ) محمّد بن فضيل از ابان بن تغلب حكايت كرد ؛ وقتى از ابو جعفر عليه السّلام در تفسير و توضيح آيه كريمه فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ سؤال شد ، آن حضرت با دست به سينه‌اش اشاره كرد و فرمود :

ما آن گردنه و عقبه‌اى هستيم كه هر كسى از آن گردنه عبور كند ، نجات يابد و از رستگاران خواهد شد . « 2 » [ 199 ] وَ الشَّمْسِ وَ ضُحاها ، وَ الْقَمَرِ إِذا تَلاها ، وَ النَّهارِ إِذا جَلَّاها . ( شمس / 3 - 1 ) سوگند به خورشيد و تابندگىاش . سوگند به مه چون پى ( خورشيد ) رود ، سوگند به روز چون ( زمين را ) روشن گرداند .

( 1 ) روايت 1091 / شواهد التنزيل ، از جابر بن عبد اللَّه انصارى از ابو جعفر عليه السّلام به همين معنا نقل شده است . ( 2 ) روايت 1093 / شواهد التنزيل ، از محمّد بن خالد برقى از محمد بن فضيل با همين متن و لفظ نقل شده است .