شواهد التنزيل لقواعد التفضيل (فارسى) — الصفحة ٣١

فصل پنجم كثرت آيات در شأن على ع و اولاد

ابن عباس ادامه مىدهد : در پايان سخنان مصطفى صلى اللَّه عليه و آله شنيدم كه منادى ندا داد ، يا محمد ! آنچه خواستى به تو عطا كردم ، آن گاه نبى اللَّه صلى اللَّه عليه و آله به على عليه السّلام فرمود :

يا ابا الحسن ! دستت را به آسمان بلند كن و از خدايت درخواست كن تا آنچه را خواسته باشى به تو عنايت فرمايد .

على عليه السّلام دست را به سوى آسمان بلند كرد و گفت :

اللّهم اجعل لى عندك عهداً و اجعل لى عندك ودّاً .

و خداى سبحان آيهء شريفهء إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدًّا را نازل كرد .

سپس نبىّ صلى اللَّه عليه و آله آن آيه را براى اصحاب خويش تلاوت كرد .

وقتى اصحاب از اين صحنه تعجّب كردند ، رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله فرمود :

اى ياران ! از چه چيزى تعجّب مىكنيد ؟ ! بدانيد آيات قرآن چهار قسمت است . يك قسمت مختص ما اهل بيت است و يك قسمت اختصاص به مذمّت دشمنان ما دارد . و يك چهارم در بارهء حلال و حرام و يك چهارم باقى مانده در واجبات و فرايض است .

خداى رحمان در بارهء على عليه السّلام كرائم قرآن را نازل فرمود .

( 58 ) زكريا بن ميسره از اصبغ بن نباته نقل مىكند كه على عليه السّلام فرمود :

آيات قرآن چهار قسمت است ؛ يك قسمت آن كه يك چهارم قرآن است در شأن ما نازل شد و يك چهارم ديگر آن در بارهء دشمنان ما و توبيخ آنان وارد شده است . يك چهارم قرآن هم در تفسير سنن و بيان مثال و داستان گذشتگان و انبيا نازل شده است . يك چهارم ديگر قرآن در بيان فرايض شرعى و واجبات الهى است . امّا آن ربعى كه در شأن ماست از كرائم قرآن است « 1 » .

( 59 ) ابو حمزه ثمالى از ابى يحيى ( زكريا بن ميسره ) نقل كرده است امير المؤمنين على عليه السّلام فرمود :

نزل القرآن اثلاثاً ؛ ثلث فينا و ثلث في عدوّنا و ثلث فرائض و احكام و

( 1 ) اين حديث را جماعتى ديگر از محمد بن حسن روايت كردند ( همان طورى كه از زكريا بن ميسره نقل شد . )