شواهد التنزيل لقواعد التفضيل (فارسى) — الصفحة ٣٠٤

منظور از آل عمران در آيه شريفه چيست ؟

اعرابى كه از اين گفتار سخت عصبانى شده بود ؛ به سرعت به سوى شتر خود رفت و گفت :

اللّهمّ ان كان هذا هو الحقّ من عندك . . . . . . .

خدايا ! اگر انتصاب ولايت على عليه السّلام حقّ است ، از آسمان عذابى دردناك يا سنگى آتشين بر من فرودآور . هنوز اين كلمات تمام نشده بود كه آتشى سوزنده از آسمان فرو ريخت و او را هلاك كرد . و به دنبال آن آيهء كريمه سَأَلَ سائِلٌ بِعَذابٍ واقِعٍ . لِلْكافِرينَ لَيْسَ لَهُ دافِعٌ نازل شد .

[ 182 ] وَ مَنْ يُعْرِضْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِ يَسْلُكْهُ عَذاباً صَعَداً . ( جن / 17 ) و هر كس از ياد پروردگار خود دل بگرداند ، وى را در قيد عذابى ( روز ) افزون درآورد .

( 1035 ) حسين بن علوان از على بن غراب و او از كلبى و او از ابى صالح نقل كرد ، ابن عبّاس مفسّر مشهور در تفسير آيه كريمه وَ مَنْ يُعْرِضْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِ . . .

گفت : ذكر ربّ يعنى ولايت على بن ابى طالب عليه السّلام و ولايت اولاد گرامىاش .

و هر كسى از ولايت على بن ابى طالب عليه السّلام روى بگرداند ؛ او را عذابى شديد فرا خواهد رسيد .

[ 183 ] إِنَّ رَبَّكَ يَعْلَمُ أَنَّكَ تَقُومُ أَدْنى مِنْ ثُلُثَيِ اللَّيْلِ وَ نِصْفَهُ وَ ثُلُثَهُ وَ طائِفَةٌ مِنَ الَّذِينَ مَعَكَ . ( مزمل / 20 ) در حقيقت ، پروردگارت مىداند كه تو و گروهى از كسانى كه با تواند ، نزديك به دو سوم از شب يا نصف آن يا يك سوم آن را ( به نماز ) برمىخيزيد .

( 1036 ) عبيدة بن حميد از كلبى و او از ابى صالح نقل كرد ، كه ابن عباس در تفسير و