شواهد التنزيل لقواعد التفضيل (فارسى) — الصفحة ٢٩٨

منظور از آل عمران در آيه شريفه چيست ؟

گفتند : نبى صلى اللَّه عليه و آله به وسيله على عليه السّلام مفتون و فريفته شد . در جواب آن جاهلان ، خداى ناظر و قادر آيات سوره قلم را بر رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله نازل فرمود :

ن وَ الْقَلَمِ وَ ما يَسْطُرُونَ . ما أَنْتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِمَجْنُونٍ . وَ إِنَّ لَكَ لَأَجْراً غَيْرَ مَمْنُونٍ . وَ إِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِيمٍ . فَسَتُبْصِرُ وَ يُبْصِرُونَ . بِأَيِّكُمُ الْمَفْتُونُ . إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيلِهِ وَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ .

يعنى خداى سبحان آگاه به آن گمراهان بىمنطق است كه سخن ناروا و اعتراض‌آميز در حق على عليه السّلام و نبى صلى اللَّه عليه و آله مىگويند .

وَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ و همچنين خداى دانا ، عالم به مهتدين كه على بن ابى طالب عليه السّلام باشد ، هست . « 1 » [ 180 ] لِنَجْعَلَها لَكُمْ تَذْكِرَةً وَ تَعِيَها أُذُنٌ واعِيَةٌ « 2 » . ( حاقه / 12 ) تا آن را براى شما ( مايهء ) تذكّرى گردانيم و گوشهاى شنوا آن را نگاه دارد .

( 1007 ) ابو عمرو بن ابى زكريا شعرانى و ديگران گفتند ؛ ابو بكر مفيد از ابو الدّنيا اشجّ براى ما نقل كرد كه از على بن ابى طالب عليه السّلام شنيديم ، فرمود :

هنگامى كه آيه شريفه وَ تَعِيَها أُذُنٌ واعِيَةٌ نازل شد .

مصطفى صلى اللَّه عليه و آله مرا به حضور طلبيد و فرمود : يا على ! از خداى حكيم مسألت كردم گوشهاى تو را أُذُنٌ واعِيَةٌ قرار دهد .

( 1008 ) اعمش از عدىّ بن ثابت و او از زرّ بن حبيش نقل كرده است كه على بن ابى طالب عليه السّلام فرمود :

( 1 ) مثل همين روايت را طاوس از امام باقر عليه السّلام نقل كرد . ( 2 ) حاقه / 12 .