شواهد التنزيل لقواعد التفضيل (فارسى) — الصفحة ٢٦٧

منظور از آل عمران در آيه شريفه چيست ؟

مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَماءُ بَيْنَهُمْ . . . را قرائت فرمود و گفت ؛ منظور از كَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْأَهُ محمد صلى اللَّه عليه و آله فَآزَرَهُ ابو بكر فَاسْتَغْلَظَ عمر فَاسْتَوى عَلى سُوقِهِ عثمان و يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ على بن ابى طالب عليه السّلام است . « 1 » [ 155 ] إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ يَرْتابُوا وَ جاهَدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أُولئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ . ( حجرات / 15 ) در حقيقت ، مؤمنان كسانىاند كه به خدا و پيامبر او گرويده و ( ديگر ) شك نياورده و با مال و جانشان در راه خدا جهاد كرده‌اند ؛ اينها هستند كه راست كردارند .

( 893 ) عمرو بن دينار از عطاء حكايت كرد ؛ ابن عباس در تفسير آيه شريفه إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا گفت يعنى كسانى كه خداى سبحان و رسولش را تصديق كردند و شكّ و شبهه‌اى در ايمان نداشتند .

و اين آيه در شأن على بن ابى طالب عليه السّلام و حمزه سيد الشهداء و جعفر طيّار نازل شد .

كه از مؤمنان راستين به خدا و پيامبر صلى اللَّه عليه و آله و قرآن بودند .

وَ جاهَدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أُولئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ كه از سر صدق و خلوص با جان و مال با دشمنان خدا و در راه طاعت اللَّه پيكار و مجاهدت كردند و اينان مؤمنان صادق و وفادارند كه خداى سبحان آنان را به صداقت و راستى در اين آيه شريفه ستوده و نام برده است .

( 1 ) ابو عمران موسى بن احمد بن عمر بن غيلان هم اين روايت را نقل كرده و مؤلف كتاب فقط روايت آن را تحت شماره 892 / شواهد التنزيل ذكر كرده است .