شواهد التنزيل لقواعد التفضيل (فارسى) — الصفحة ٢٣٧

منظور از آل عمران در آيه شريفه چيست ؟

( 782 ) ابو حمزه ثمالى حكايت كرد ؛ در حضور على بن حسين عليه السّلام نشسته بودم دو نفر از اهل عراق به نزد آن جناب آمدند و گفتند :

يا بن رسول اللَّه ! به خدمت شما رسيديم تا از تفسير آيات قرآنى ما را با خبر فرمايى . على بن حسين عليه السّلام پرسيد از كدام آيه قرآن ؟

گفتند : از معنى آيه ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا . . .

على بن حسين عليه السّلام پرسيد : اى اهل عراق ! اول بگوييد تا بدانم عراقيان در باره اين آيهء شريفه چه مىگويند ؟

گفتند : در عراق مىگويند اين آيه در باره امّت محمد صلى اللَّه عليه و آله نازل شده است كه وارثان قرآن هستند .

على بن حسين عليه السّلام فرمود : در اين صورت بايد همه امّت محمد صلى اللَّه عليه و آله به بهشت وارد شوند و از صالحان باشند و احدى مجازات نشود .

ابو حمزه ثمالى مىگويد ؛ چون سخن آن حضرت به اين جا رسيد ، از ميان جمعيت برخاستم و گفتم : يا ابن رسول اللَّه ! پس اين آيه كريمه در حقّ چه كسى يا كسانى نازل شده ؛ بيان فرماييد تا با خبر شويم .

على بن حسين عليه السّلام فرمود :

« نزلت فينا أهل البيت »

. و سه بار تكرار كرد ؛ يعنى آيه شريفه فوق در حق ما اهل بيت مصطفى صلى اللَّه عليه و آله نازل شده است .

پرسيدم : پس چه كسى ظالم به خويشتن است ؟

فرمود : آن كسى كه حسنات و سيئاتش برابر و مساوى باشد ؛ هر چند جايش در جنّت و بهشت است .

سپس پرسيدم : مقتصد و ميانه‌رو چه كسى است ؟

فرمود : عابدى كه در خانه‌اش عبادت خدا را به جاى آورد تا به ملاقات حقّ رود و دار فانى را وداع كند .

پرسيدم : سابقين در خيرات چه كسانى هستند ؟