شواهد التنزيل لقواعد التفضيل (فارسى) — الصفحة ٢٣٦

منظور از آل عمران در آيه شريفه چيست ؟

[ 133 ] وَ ما يَسْتَوِي الْأَعْمى وَ الْبَصِيرُ . وَ لَا الظُّلُماتُ وَ لَا النُّورُ . وَ لَا الظِّلُّ وَ لَا الْحَرُورُ وَ ما يَسْتَوِي الْأَحْياءُ وَ لَا الْأَمْواتُ . ( فاطر / 22 - 19 ) و نابينا و بينا يكسان نيستند . و نه تيرگيها و روشنايى . و نه سايه و گرماى آفتاب و زندگان و مردگان يكسان نيستند .

( 781 ) ابى صالح نقل كرد ، ابن عباس در تفسير و توضيح آيهء كريمه فوق بيان كرد . وَ ما يَسْتَوِي الْأَعْمى وَ الْبَصِيرُ منظور از اعمى ابو جهل است كه كورى در بصر و بصيرت او راه يافته بود و حق و باطل را باز نمىشناخت و منظور از ( وَ الْبَصِيرُ ) على بن ابى طالب عليه السّلام است .

وَ لَا الظُّلُماتُ يعنى ابو جهل تاريك دل كه شرك و كفر ، باطن او را نابينا و كور كرده است .

وَ لَا النُّورُ يعنى قلب على عليه السّلام كه نور ايمان دلش را منوّر كرده و با بصيرت كامل ، پيرو قرآن و تابع فرمان يزدان بود .

وَ لَا الظِّلُّ سايه‌هاى درختان بهشتى كه زير آن جايگاه على عليه السّلام است هرگز با « الْحَرُورُ » يعنى حرارت آتش جهنم كه منزل و مأواى ابو جهل است برابر نيستند .

وَ ما يَسْتَوِي الْأَحْياءُ و زندگانى مانند على عليه السّلام ، حمزه ، جعفر ، حسن ، حسين ، فاطمه ، خديجه عليهم السّلام ، هم با كفار مكه ( الْأَمْواتُ ) برابر نيستند .

[ 134 ] ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا فَمِنْهُمْ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ وَ مِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَ مِنْهُمْ سابِقٌ بِالْخَيْراتِ ( فاطر / 32 ) سپس اين كتاب را به آن بندگان خود كه ( آنان را ) برگزيده بوديم ، به ميراث داديم ؛ پس برخى از آنان بر خود ستمكارند و برخى از ايشان ميانه‌رو ، و برخى از آنان در كارهاى نيك به فرمان خدا پيشگام‌اند .