شواهد التنزيل لقواعد التفضيل (فارسى) — الصفحة ٢١٧

منظور از آل عمران در آيه شريفه چيست ؟

روزى وليد بن عقبه به على عليه السّلام گفت : « انا ابسط منك لساناً و احدّ منك سناناً و املأ منك حشواً في الكتيبة » .

يا على ! زبان من از تو گوياتر و برّنده‌تر و نيزه من از نيزه تو تيزتر و قوّت من از تو بيشتر است .

على عليه السّلام فرمود : ساكت باش و سخن گزاف مگو ، تو فاسقى بيش نيستى و سخنان هرزه مىگويى . ! سپس آيه شريفه أَ فَمَنْ كانَ مُؤْمِناً كَمَنْ كانَ فاسِقاً لا يَسْتَوُونَ بر رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله نازل شد . يعنى آيا مؤمنى پاك سيرت ( مثل على بن ابى طالب عليه السّلام ) با فاسقى بد طينت ( مثل وليد بن عقبه ) با هم يكسان‌اند ؟ و هرگز ( وليد با على عليه السّلام ) قابل مقايسه نيست .

( 613 ) عكرمة از ابن عباس نقل كرد ؛ آيه كريمه أَ فَمَنْ كانَ مُؤْمِناً كَمَنْ كانَ فاسِقاً در باره على عليه السّلام و وليد نازل شد .

كه على عليه السّلام به عنوان مؤمن و وليد بن عقبه ، مصداق بارز فسق و فاسق است كه هرگز با هم قابل مقايسه نيستند .

( 614 ) ابى صالح از عبد اللَّه بن عباس در شأن نزول آيه كريمه بيان كرد : أَ فَمَنْ كانَ مُؤْمِناً يعنى على بن ابى طالب عليه السّلام و كَمَنْ كانَ فاسِقاً يعنى وليد بن عقبه بن ابى معيط لا يَسْتَوُونَ هرگز با هم مساوى و برابر نيستند . على عليه السّلام مؤمن و الانسب و وليد بن عقبه فاسقى بد سرشت است .

و ادامه آيه شريفه فَلَهُمْ جَنَّاتُ الْمَأْوى براى على عليه السّلام است . كه مسكنش در جنّت است .

فَمَأْواهُمُ النَّارُ در بارهء وليد بن عقبه است ، كه جاى فاسقى مثل وليد در آتش سوزان است .

( 615 ) عمرو بن دينار از عبد اللَّه بن عبّاس روايت كرد .

آيهء شريفه أَ فَمَنْ كانَ مُؤْمِناً كَمَنْ كانَ فاسِقاً لا يَسْتَوُونَ بعد از مجادله على عليه السّلام و وليد بن عقبه بر رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله نازل شد .

پس مؤمن در آيه على بن ابى طالب عليه السّلام است و فاسق وليد بن عقبه كه خداى