شواهد التنزيل لقواعد التفضيل (فارسى) — الصفحة ٢٠٧

منظور از آل عمران در آيه شريفه چيست ؟

به جاهل بنى هاشم علم و حكمت ، و به عالم ثبات قدم عنايت كند و نسبت به شما رحمت كند و شما را نجابت عطا فرمايد .

و بدانيد اگر كسى بين ركن و مقام را لانه خود سازد و در آن جا به عبادت پردازد ولى دشمنى و بغض بنى هاشم را در دل داشته باشد ، خداى تعالى او را با صورت در آتش جهنم واژگون مىكند .

( 587 ) فضيل رسان از ابى داود سبيعى نقل كرد ، ابو عبد اللَّه جدلى از قول على عليه السّلام حديثى را روايت كرد كه امير المؤمنين على عليه السّلام به من فرمود :

يا ابا عبد اللَّه ! آيا خبر دهم تو را از آن حسنه‌اى كه خداى سبحان دارندگان آن حسنه را در روز قيامت در رفاه و آسايش قرار مىدهد ؟

بدان كه آن حسنه ، محبّت و دوستى ما اهل بيت مصطفى صلى اللَّه عليه و آله است .

و آن سيّئه‌اى كه موجب سرنگونى در جهنم است دشمنى و كينه نسبت به ما اهل بيت محمّد صلى اللَّه عليه و آله است .

سپس آيهء كريمه وَ مَنْ جاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَكُبَّتْ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِ را تلاوت كرد .

( 588 ) ابى امامه باهلى گفت ؛ رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله فرمود :

انّ اللَّه خلق الأنبياء من شجر شتّى و خلقنى و عليّاً من شجرة واحدة ، فأنا اصلها و علىّ فرعها و الحسن و الحسين ثمارها و اشياعنا اوراقها . فمن تعلّق بغصن من اغصانها نجى و من زاغ هوى و لو انّ عابداً عبد اللَّه الف عام ثمّ الف عام ثمّ الف عام ثمّ لم يدرك محبّتنا اهل البيت اكبّه اللَّه على منخريه في النّار .

خداى سبحان ؛ پيامبران را از درخت‌هاى مختلف و پراكنده خلق كرد . امّا من و على عليه السّلام را از درخت واحد خلق كرد . من اصل شجره هستم و على عليه السّلام فرع آن است . حسن و حسين عليه السّلام ميوه‌هاى اين درخت هستند . شيعيان ما برگ‌هاى سبز اين درخت‌اند . هر كسى به شاخه‌اى از شاخه‌هاى اين درخت بچسبد و آويزان شود ، نجات مىيابد و هر كسى از آن جدا شود و فاصله گيرد هلاك گردد .