شواهد التنزيل لقواعد التفضيل (فارسى) — الصفحة ١٦٣

منظور از آل عمران در آيه شريفه چيست ؟

على عليه السّلام به او نگريست و گفت : اى زن دروغگو و نابكار ! گستاخى را به غايت رساندى و سخنان ناروا مىگويى ! زن چون چنين ديد پا به فرار گذاشت .

عمرو بن حريث به تعقيب او پرداخت . وقتى او را دستگير كرد ، به او گفت :

اى زن گستاخ ! على عليه السّلام به حق سخن راند و به نرمى و ملاطفت رفتار كرد ؛ امّا تو سخنان درشت مىگويى ! زن كه ترسيده بود گفت : به خدا سوگند ، على عليه السّلام به حق حكم كرد ؛ امّا من از زمانى كه با همسرم ازدواج كردم ، مطلبى را از او كتمان مىكردم .

عمرو بن حريث به نزد على عليه السّلام بازگشت و آنچه شنيده بود باز گفت ، سپس پرسيد ، يا على عليه السّلام ! آيا علم كهانت مىدانى كه چنين حكمى صادر فرمودى ؟ ! على عليه السّلام فرمود : واى بر تو ! مرا به كهانت چه ارتباط است ! و اين از كهانت نيست ، به خدا سوگند خداى تعالى در قرآن فرمود إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله نخستين متوسّم بود و بعد از ايشان من هستم و بعد از من هم ائمهء هدى از ذريّه‌ام متوسّمين و هوشياران هستند .

اى عمرو ! چون در سيماى آن زن نگاه كردم ، دانستم او ناحق مىگويد . « 1 » ( 449 ) ابى مريم از حكم بن عتيبة در بارهء آيه إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ گفت :

متوسّمين يعنى متفرسّين و ابو جعفر عليه السّلام از جملهء متوسّمين » است .

( 450 ) محمّد بن مسلم نقل كرد ابو جعفر عليه السّلام در توضيح آيهء إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ فرمود :

متوسّمين ، ائمهء معصومين عليهم السّلام هستند و رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله فرمود ؛

« اتّقوا فراسة المؤمن فانّه ينظر بنور اللَّه .

از فراست و زيركى مؤمن بر حذر باشيد كه او در شعاع نور خدا حقايق و

( 1 ) روايت رقم 448 / شواهد التنزيل از ابراهيم بن ايّوب از جابر بن عبد اللَّه با همين لفظ و محتوى نقل شد .