شواهد التنزيل لقواعد التفضيل (فارسى) — الصفحة ١٥٤
منظور از آل عمران در آيه شريفه چيست ؟
از رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله در تفسير آيه طُوبى لَهُمْ وَ حُسْنُ مَآبٍ سؤال شد .
پيامبر صلى اللَّه عليه و آله فرمود :
« هى شجرة في الجنّة اصلها في داري و فرعها على اهل الجنّة » .
طوبى درختى است در بهشت كه ريشه آن در منزل من و شاخه‌هاى آن در منازل اهل بهشت است .
مجدداً سؤال شد ، طوبى چيست ؟
پيامبر صلى اللَّه عليه و آله فرمود :
« هى شجرة في الجنّة اصلها في دار علىّ و فرعها على اهل الجنّة » .
طوبى درختى است در بهشت كه اصل آن در منزل على عليه السّلام و شاخه‌هاى آن در منازل اهل بهشت است .
حاضران در مجلس تعجّب كردند و گفتند : يا رسول اللَّه ! اول فرمودى طوبى درختى است كه اصل آن در خانه من است ، دوباره بيان كردى اصل آن در خانه على و شاخه‌هاى آن بر روى اهل بهشت است ؟ ! مصطفى صلى اللَّه عليه و آله فرمود : براى اين كه خانه من و خانه على در بهشت واحد و در يك مكان است « 1 » ( 421 ) ابى هريرة گفت : رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله به عمر بن خطّاب فرمود :
در بهشت درختى تنومند وجود دارد كه هيچ قصر و منزل و مجلسى نيست مگر اين كه شاخه‌هاى اين درخت بر روى آن سايه مىاندازد و اصل و تنه اين درخت در منزل من است .
از اين سخن مصطفى سه روز گذشت تا اين كه مجدداً آن بزرگوار در جمع اصحاب لب به سخن گشود و فرمود :
اى عمر ! در بهشت درختى بزرگ وجود دارد كه بر روى تمامى قصرها و منازل
( 1 ) روايت 419 شواهد التنزيل از تفسير عتيق از قول محمد بن حسن كوفى همين روايت نقل شده است . و همچنين روايت 420 / شواهد التنزيل از محمد قرشى با سلسله روات آن باز هم همين روايت بالا نقل شده است .