شواهد التنزيل لقواعد التفضيل (فارسى) — الصفحة ١٤٨

منظور از آل عمران در آيه شريفه چيست ؟

امير المؤمنين على عليه السّلام نازل شد . اگر اين آيه نازل نمىشد ، شفاعت جدّم شامل هيچ كسى نمىشد .

( 391 ) احمد بن محمد بن ابى نصر از ثعلبة بن ميمون نقل مىكند كه نجم مىگويد : از ابى جعفر عليه السّلام در تفسير آيه قُلْ هذِهِ سَبِيلِي . . . وَ مَنِ اتَّبَعَنِي سؤال كردم . آن بزرگوار فرمود : ( مَنِ اتَّبَعَنِي ) يعنى هر كسى از على عليه السّلام اطاعت و متابعت كند . « 1 » ( 393 ) سلم الحذّاء از زيد بن على عليه السّلام نقل كرد كه از مصطفى صلى اللَّه عليه و آله شنيدم ، در تفسير آيهء قُلْ هذِهِ سَبِيلِي أَدْعُوا إِلَى اللَّهِ عَلى بَصِيرَةٍ أَنَا وَ مَنِ اتَّبَعَنِي فرمود : من و اهل بيتم مصداق اين آيه شريفه هستيم كه يكى پس از ديگرى امامت را به عهده مىگيرند و شما را به سبيل اللَّه فرا مىخوانيم .

( 394 ) از ابان بن تغلب نقل شده است كه جعفر بن محمد صلى اللَّه عليه و آله در تفسير آيه أَدْعُوا إِلَى اللَّهِ عَلى بَصِيرَةٍ فرمود :

به خدا سوگند منظور از آيه ، ولايت ما اهل بيت مصطفى صلى اللَّه عليه و آله است كه جز گمراهان و ضالّين كسى ولايت ما را منكر نمىشود .

و على عليه السّلام را جز ضالّين و گمراهان كسى عيب‌جويى نمىكند .

[ 66 ] وَ فِي الْأَرْضِ قِطَعٌ مُتَجاوِراتٌ وَ جَنَّاتٌ مِنْ أَعْنابٍ وَ زَرْعٌ وَ نَخِيلٌ صِنْوانٌ وَ غَيْرُ صِنْوانٍ ( رعد / 4 ) و در زمين قطعاتى است كنار هم ، و باغ‌هايى از انگور و كشتزارها و درختان خرما ، چه از يك ريشه و چه از غير يك ريشه ، كه با يك آب سيراب مىشوند ، و ( با اين همه ) برخى از آنها را در ميوه ( از حيث مزه و نوع و كيفيت ) بر برخى ديگر برترى مىدهيم .

بىگمان در اين ( امر نيز ) براى مردمى كه تعقل مىكنند دلايل ( روشنى ) است .

( 1 ) روايت 392 / شواهد التنزيل از ابى جعفر عليه السّلام ، با همين متن و لفظ نقل شد .