شواهد التنزيل لقواعد التفضيل (فارسى) — الصفحة ١٤٥

منظور از آل عمران در آيه شريفه چيست ؟

( 383 ) انس بن مالك در باره كلام خداى تعالى أَ فَمَنْ كانَ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ چنين توضيح مىدهد كه منظور از بيّنه ، رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله است و منظور از شاهد در يَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ ، على بن ابى طالب عليه السّلام است .

به خدا سوگند كه على عليه السّلام زبان گوياى نبىّ صلى اللَّه عليه و آله در فسخ پيمان با مشركين مكه بود كه آيات برائت را با شهامت و صلابت تمام در مراسم حج بر مشركين قرائت فرمود .

( 384 ) حبيب بن يسار حديثى را نقل كرد كه زاذان از هم عصران على عليه السّلام گفته است :

امير المؤمنين على عليه السّلام فرمود :

« لو ثنيت لى الوسادة فجلست عليها لحكمت بين اهل التوراة بتوراتهم و بين اهل الانجيل بانجيلهم و بين اهل الزّبور بزبورهم و بين اهل الفرقان بفرقانهم بقضاء يزهر يصعد الى اللَّه . . . » .

اگر كرسى برايم گذاشته شود تا بر آن بنشينم و براى خلايق حكم كنم . مىتوانم در بين اهل تورات طبق قانون تورات و در ميان پيروان انجيل به كتاب انجيل و در بين طرفداران زبور به كتاب زبور و در بين پيروان فرقان به قرآن قضاوت و حكم كنم .

به خدا سوگند ، هر آيه‌اى كه در شب يا روز در بيابان يا كوه ، در خشكى يا دريا نازل شده است ، به اندازه‌اى در بارهء آن آيات مرا علم و عرفان است كه مىدانم در چه روز و ساعت و در شأن چه كسى نازل شده است . هيچ مرد قريشى نيست مگر اين كه در كتاب خدا جايگاه او را كه در نار يا نور است مشخّص كرده است .

در اين ميان مردى برخاست و پرسيد : يا امير المؤمنين ! چه آيه‌اى در شأن تو نازل شده است ؟

على عليه السّلام فرمود : آيهء أَ فَمَنْ كانَ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ يَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ را حتماً قرائت كردى ؟

بدان محمد صلى اللَّه عليه و آله بيّنه خداى سبحان است . و من شاهد از طرف او و پيروىكننده حكمت و آثار او هستم .

( 385 ) حديث قبلى از طريق ابو جارود چنين نقل شده است ، كه على عليه السّلام فرمود : اگر به