شواهد التنزيل لقواعد التفضيل (فارسى) — الصفحة ١٤٤

منظور از آل عمران در آيه شريفه چيست ؟

احدى با تو در آن شريك نباشد ؟ امير المؤمنين على عليه السّلام فرمود : آيا آيهء شريفهء أَ فَمَنْ كانَ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ يَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ را قرائت كردى ؟

بدان ، طبق اين كلام خدا ، نبىّ صلى اللَّه عليه و آله بيّنه پروردگار بر آدميان است و من شاهد او هستم .

( 378 ) جابر جعفى از طريق عبد اللَّه بن نجىّ نقل كرده است كه امير المؤمنين على عليه السّلام فرمود :

اى مردم ! من نه گمراه شدم و نه موجب گمراهى كسى را فراهم كردم . هرگز عهدى كه از من گرفته شد فراموش نكردم . من بر بيّنه‌اى كه خداى تعالى آن را بر نبىّ صلى اللَّه عليه و آله قرار داد هستم . و بدانيد من بر طريق واضح و صراط بيّن هستم .

( 379 ) عبد اللَّه بن نجىّ گفت از على عليه السّلام شنيدم ، فرمود : و اللَّه ، تا به حال نه دروغ گفتم و نه دروغ شنيدم ، هرگز در شبهه نيفتادم و هيچ گاه نسيان و فراموشى بر من عارض نشد .

بدانيد من بيّنه‌اى هستم كه خداى تعالى براى نبى صلى اللَّه عليه و آله بيان فرمود . من بر طريق آشكار و صراط مبين هستم . « 1 » ( 381 ) از ابن عبّاس مفسّر مشهور در باره قول خداى تعالى أَ فَمَنْ كانَ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ . . . سؤال شد .

ابن عبّاس در پاسخ گفت : مصطفى صلى اللَّه عليه و آله بيّنه خداى بزرگ بر بندگان است . و على عليه السّلام شاهد بر آن است .

( 382 ) كلبى از ابى صالح روايت كرد ، ابن عباس در توضيح آيه شريفه أَ فَمَنْ كانَ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ يَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ گفت :

رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله بيّنه پروردگار است و على عليه السّلام شاهد از طرف اوست .

( 1 ) روايت رقم 380 / شواهد التنزيل با همين لفظ و معنى از اسباط بن نصر نقل شد .