شواهد التنزيل لقواعد التفضيل (فارسى) — الصفحة ١٣٨

منظور از آل عمران در آيه شريفه چيست ؟

صادر كرد .

شخص محكوم ، لب به اعتراض گشود و گفت :

اين كيست كه بين ما قضاوت كند . من قضاوت او را قبول ندارم .

عمر از اين سخن ناراحت شد ، و گريبان او را سخت گرفت و گفت : واى بر تو ! چه مىدانى اين مرد كيست ، او على بن ابى طالب عليه السّلام است . « هذا مولاى و مولى كلّ مؤمن فمن لم يكن مولاه فليس بمؤمن » اين آقا مولاى من و مولاى هر مؤمنى است . هر كسى على عليه السّلام مولايش نباشد مؤمن نيست ! ! [ 57 ] وَ يَسْتَنْبِئُونَكَ أَ حَقٌّ هُوَ قُلْ إِي وَ رَبِّي إِنَّهُ لَحَقٌّ وَ ما أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ . ( يونس / 53 ) و از تو خبر مىگيرند ، آيا آن راست است ؟ بگو آرى ! سوگند به پروردگارم كه آن قطعاً راست است ، و شما نمىتوانيد ( خدا را ) درمانده كنيد .

( 363 ) يحيى بن سعيد از جعفر صادق عليه السّلام و آن حضرت از پدرش بيان فرمود :

وَ يَسْتَنْبِئُونَكَ أَ حَقٌّ هُوَ يعنى اى محمد صلى اللَّه عليه و آله ! اهل مكّه در باره على بن ابى طالب عليه السّلام مىپرسند ، آيا او امام است يا نه ؟

در پاسخ آنان بگو ؛ به خدا سوگند ، امامت او حق است « 1 » .

( 1 ) عياشى در تفسيرش روايت 364 / شواهد التنزيل را از طريق محمد كاشانى از قاسم بن محمد قرشى اصفهانى از سليمان منقرى نقل كرده است .