علوم قرآنى (فارسى) — الصفحة ٤٧٨
گزارشى از كتاب « فصل الخطاب »
در فصل هفتم گويد : « عثمان برخى آياتي را كه مصلحت نديده از قرآن حذف نموده است » . ولى خود حاجى نوري نتوانسته بر اين مدّعا شاهدي بياورد ، لذا گويد : « گرچه دليلي بر اين مدعا وجود ندارد ، ولى احتمال آن مىرود ! » « 1 » .
در فصل هشتم روايات حشويّه عامّه را شاهد آورده كه شرح آن رفت .
در فصل نهم از كعب الأحبار يهودي روايتي نقل مىكند كه در حضور معاوية گفته : « مواليد پيامبر وعترت أو را در 72 كتاب آسمانى خوانده است » . نيز از وى روايت مىكند أسامي دوازده امام را در تورات خوانده ، كه راوي خبر ( هشام دستوائى ) از يك يهودي به نام عثو بن اوسو كه در حيره ( شهري نزديك كوفه در عراق ) با أو ملاقاة كرده ، در اين باره سؤال مىكند . أو نيز تصديق كرده ونام دوازده امام را به لغت « عبرى » براي أو مىشمرد ( كه به شوخى بيشتر مىماند ) « 2 » . آن‌گاه حاجى نوري نتيجة مىگيرد : « چگونه مىشود كه نام دوازده امام در 72 كتاب آسمانى از جمله تورات آمده باشد ولى در قرآن - كه ضرورت بيشترى اقتضا مىكند - نيامده باشد ! » .
ولى از ساده‌انديشى وخوش‌باورىهاى حاجى نوري بيش از اين انتظار نمىرود ! ! ضمنا پوشيده نماند كه سند اين دو روايت كاملا از درجهء اعتبار ساقط است وقابل استناد نيست « 3 » .
در فصل دهم اختلاف قرائات را شاهد آورده است . در جاى خود يادآور شديم كه اختلاف قرائات صرفا از اجتهاد قرّاء نشأت گرفته وفاقد حجيّت اعتبار است .
امام صادق عليه السّلام مىفرمايد : « القرآن واحد نزل من عند الواحد ، وإنّما الاختلاف من قبل الرّواة « 4 » ؛ قرآن يكى بيش نيست واين اختلاف قرائت‌ها از جانب قاريان به وجود آمده است » . آن قرآن واحد همان قرائتى است كه عامّهء مسلمين بدان خو گرفته ودست به دست از دوران پيامبر أكرم صلّى اللّه عليه وآله وائمهء معصومين عليهم السّلام فرا گرفته‌اند كه در
( 1 ) ر . ك : تصريح وى در اين جهت در كتاب فصل الخطاب ص 153 - 152 . ( صيانة القرآن ص 213 ) . ( 2 ) ر . ك : صيانة القرآن ، ص 216 . ( 3 ) همان ، ص 219 - 217 . ( 4 ) كافى شريف ، ج 2 ، ص 631 .