عاشورا شناسى (فارسى) — الصفحة ٢٦٧

زبان به شكايت نگشودن

اثْنى عَلَى اللَّهِ احْسَنَ الثَّناءِ وَ احْمَدُهُ عَلَى السَّرّاءِ وَ الضِّرّاءِ ، اللَّهُمَّ انّى احْمَدُكَ عَلى انْ اكْرَمْتَنا بِالنُّبُوَّةِ وَ عَلَّمْتَنَا الْقُرآنَ وَ فَقَّهْتَنا فِى الدّين . « 1 »

مثل اين كه تمام محيط برايش مساعد است و واقعاً هم مساعد بود ؛ آن شرايط براى كسى نامساعد است كه هدفش حكومت دنيوى باشد . براى كسى كه حتّى حكومت و همه چيز را در راه حق و حقيقت مىخواهد ، و مىبيند در راه خودش قدم برداشته ، محيط مساعد است . او جز سپاس و شكر چيز ديگرى نمىبيند .

از شعارهاى روز عاشوراى حسين ( ع ) يكى اين است :

الْمَوْتُ اوْلى مِنْ رُكوبِ الْعارِ * وَ الْعارُ اوْلى مِنْ دُخولِ النّارِ « 2 »

تا آخرين لحظه‌ها عملش ، حركاتش ، سكناتش ، سخنانش ، تمام حق‌خواهى ، حق‌پرستى و موجى از حماسه است . شب تاسوعا كه براى آخرين بار به او عرضه مىدارند : يا كشته شدن يا تسليم ! اظهار مىدارد :

وَ اللَّهِ لا اعْطيكُمْ بِيَدى اعْطاءَ الذَّليلِ وَ لا افِرُّ فِرارَ الْعَبِيدِ . « 3 »

به خدا قسم كه من هرگز نه دست ذلت به شما مىدهم و نه مثل بردگان فرار مىكنم ؛ مردانه مقاومت مىكنم تا كشته بشوم . آن ساعت‌هاى آخر ، اباعبداللَّه باز همان است . باور نكنيد كه اباعبداللَّه اين جمله را گفته باشد : « اسْقونى شَرْبَةً مِنَ الْماءِ فَقَدْ نَشَطَتْ كَبِدى » . من كه اين جمله را در جايى نديده‌ام . حسين اهل اين جور درخواست‌ها نبود ، بلكه او در مقابل لشكر دشمن مىايستد و فرياد مىكند :

الا وَ انَّ الدَّعِىَّ ابْنَ الدَّعِىّ قَدْ رَكَزَ بَيْنَ اثْنَتَيْنِ بَيْنَ السّلَّةِ وَالذِّلَّةِ وَ هَيْهاتَ مِنَّا الذّلَّةُ ! يَأْبىَ اللَّهُ ذلِكَ لَنا وَ رَسولُهُ وَ المُؤْمِنونَ وَ حُجورٌ طابَتْ وَ طَهُرَتْ . « 4 »

مردم كوفه ! آن ناكس پسر ناكس ، آن زنازادهء پسر زنازاده ، امير شما ، فرمانده كلّ شما ، آن كسى كه شما به فرمان او آمده‌ايد ، به من گفته است كه از اين‌دو كار يكى را انتخاب كن : يا

( 1 ) . همان ، ص 392 .

( 2 ) . بحارالانوار ، ج 45 ، ص 50 .

( 3 ) . ارشاد شيخ مفيد ، ص 235 .

( 4 ) . اللهوف ، ص 47 .