سيماى يهود در قرآن (فارسى) — الصفحة ٦٨

فصل سوم مواضع فكرى و اعتقادى يهود

4 - مسلمانان و رهبران جامعه دينى نبايد از نسبت‌ها و افتراءها ناراحت باشند ؛ چرا كه دشمن كينه‌توز حتى به خدا هم افترا مىزند ! ولى خدا همه گفته‌ها و كرده‌ها را ثبت و ضبط كرده ، آنها را افشا و رسوا مىسازد .

5 - نسبت فقر دادن به خدا آنقدر زشت و ناپسند است كه قرآن آن را در كنار قتل پيامبران قرار مىدهد و البته نتيجه هر دو عذاب سوزان است .

7 - كفر از روى عناد و لجاجت

وَ لَمَّا جَاءَهُمْ كِتَابٌ مِنْ عِنْدِ اللّهِ مُصَدِّقٌ لِمَا مَعَهُمْ وَ كَانُوا مِنْ قَبْلُ يَسْتَفْتِحُونَ عَلَى الَّذِينَ كَفَرُوا فَلَمَّا جَاءَهُمْ مَا عَرَفُوا كَفَرُوا بِهِ فَلَعْنَةُ اللّهِ عَلَى الْكَافِرِينَ

( بقره : 89 )

و هنگامى كه از طرف خداوند كتابى براى آنها آمد كه موافق نشانه‌هايى بود كه با خود داشتند و پيش از اين به خود نويد پيروزى بر كافران مىدادند [ كه با كمك آن بر دشمنان پيروز گردند ] با اين همه هنگامى كه آنچه [ اين كتاب و پيامبرى ] را كه [ از قبل ] شناخته بودند نزد آنها آمد به او كافر شدند . لعنت خدا بر كافران باد !