سيماى يهود در قرآن (فارسى) — الصفحة ٥٩
فصل سوم مواضع فكرى و اعتقادى يهود
و تمامش رسانده است . « 1 »
ربّ العالمين يعنى صاحب عالم و تدبير كننده آن .
سبحان از ماده تسبيح به معناى تنزيه و پاك داشتن است سبحان الله يعنى مبرا و پاك است خدا از آنچه ديگران نسبت مىدهند .
برداشت‌ها :
1 - از مهم‌ترين جلوه‌هاى توحيدى كه قرآن روى آن عنايت فراوان دارد ، توحيد ربوبى و نفى همه رب‌ّها و انحصار تدبير و مديريت نظام آفرينش به دست خدا است . توحيد يك انديشه صرفاً ذهنى نيست كه فقط در اعتقاد ذات خدا را يگانه بدانيم بلكه توحيد در تمام نظام آفرينش و گردش خلقت و اداره عالم جلوه مىكند و اگر كسى براى غير خدا در تدبير و نظام‌مندى و اداره خلقت نقش استقلالى قائل شود و يا تن به فرمانروايى و يا عبوديت غير او بدهد مشرك است .
2 - يكى ديگر از آثار و پيامدهاى توحيد ، انحصار حاكميت به خدا است . در فرهنگ توحيدى قرآن اراده و ولايت هيچ انسانى برتر از اراده ديگران نيست و هيچ گروه و طبقه‌اى مجاز نيست خود يا ديگران را ارباب ديگران قرار دهد . اطاعت
( 1 ) . مفردات راغب ، ص 189 .