سيماى يهود در قرآن (فارسى) — الصفحة ٥٥

فصل سوم مواضع فكرى و اعتقادى يهود

مفردات

ذلك قولهم بافواههم : اين سخنى است‌كه بر لب‌هاى آنان است .

يُضاهئون : ( يشاكلون ) « 1 »

سخن اينها مانند و نظير سخن كفار گذشته است

قاتلهم الله : خدا آنها را بكشد

يُؤفكون : از ماده افك به معناى رو گرداندن از حالت و صورتى است كه بايد باشد و لذا به « دروغ » كه وارونه نشان‌دادن حقيقت است افك گفته مىشود .

برداشت‌ها

1 - در بيان منظور يهوديان از بيان جملهء « عزير پسر خدا است » ، دو احتمال بيان شده است : يكى اينكه آنها هم مانند مسيحيان حقيقتاً عزير را فرزند خدا و او را از جوهر ربوبى و جنس خدايى مىدانستند و احتمال ديگر اينكه از باب تعظيم و تشريف او را فرزند خدا خوانده‌اند ؛ چنان كه در جاى ديگر قرآن از آنها نقل مىكند كه خود را فرزندان و دوستان ويژه خدا مىخواندند . « 2 »

لكن به نظر مىرسد چون انتساب عزير به فرزندى خدا در

( 1 ) . مفردات راغب ، ص 308 .

( 2 ) . و قالت اليهود و النصارى نحن ابناء الله و احباؤه ( مائده : 18 ) .