صفات الشيعة (فارسى) — الصفحة ٤٣
حديث بيست و دوم
گفتند : يا امير المؤمنين ، ما از شيعيان تو هستيم . امام عليه السّلام فرمود :
پس چرا در سيماى شما آثار و نشانه‌هاى شيعه را نمىبينم ؟ گفتند : آثار و نشانه‌هاى شيعه چيست ؟ فرمود : در اثر شب‌زنده‌دارى رنگ رخسارشان به زردى گراييده ، در اثر روزه ، شكمهايشان لاغر گشته و در اثر دعا و نيايش ، لبهايشان خشكيده است و آنان را ، غبار خشوع و فروتنى فرا گرفته است .
حديث بيست و يكم
حديث بيست و يكم
مفضّل گفت : امام صادق عليه السّلام فرمود :
شيعهء جعفر ( امام ششم عليه السّلام ) كسى است كه شكم و فرج خود را از حرام باز مىدارد ، به شدّت [ عليه نفسش ] جهاد مىكند ، اعمالش را براى [ رضاى ] خالقش انجام مىدهد ، به ثواب و پاداش او چشم اميد دارد و از عقوبتش مىهراسد . پس هر گاه اين گونه اشخاص را ديدى ، [ بدان كه ] آنها شيعهء جعفر بن محمّد عليهما السّلام هستند .
حديث بيست و دوم
حديث بيست و دوم
جابر جعفى گفت : امام محمّد باقر عليه السّلام فرمود :
اى جابر ، آيا كافى است براى كسى كه ادّعاى تشيّع دارد ، بگويد كه دوستدار ما اهل بيت است ؟
به خدا سوگند ، شيعهء ما نيست مگر آن كسى كه تقواى خدا را رعايت كند و از او اطاعت نمايد . شيعيان ما شناخته نمىشدند ، مگر