سوشيانت منجى ايرانويج (منجى و آخر الزمان در ادبيات پيگويانه زرتشتى با مقدمه استاد پروفسور كريستين بونو) (فارسى) — الصفحة ٢٣٣
تولد منجى در وقايع‌نامهء زوكنن
مىطلبند و بر مردگان حسرت مىخورند و بر زندگان دلسوزى مىكنند .
) 21 . 4 , 61 . IIV . tsnI (
بهمن يشت دوم ، 44 نيز با تفصيلاتى بيشتر از معمول از اين طرز برخورد انسان‌ها چنين حكايت مىكند :
« در آن زمانهء هراس‌انگيز مردمانى كه كمربند مقدس به كمر دارند و ( باوجود اين ) بدى و فرمانروايى بد و هرگونه قانون دروغ را مىجويند ( هرچه ) بر سر ايشان آمده است ، زندگى را برايشان ناممكن مىسازد ، پس در پى مرگ به عنوان پاداش باشند . و جوانان و كودكان با درد به آن انديشند و شوخى و شادى دل در بين آنان نباشد » .
با اين وصف مرگ فرامىرسد و با چنان نسبتى كه انسانيت به نيستى مىگرايد و حتى يك دهم از هر هزار يا به زحمت صد نفر باقى نمىماند .
) 21 . 4 , 61 . IIV . tsnI (
اين شرح توصيفى را در بهمن يشت دوم ، 47 نيز با اندكى تغيير بازمىيابيم . در اينجا گفته شده است كه از هر ده نفر ، نه تن در فقر و بيچارگى فرو خواهند رفت .
كاهش نه دهم را بهمن يشت دوم ، 31 دربارهء بذرها يادآور شده است :
« اگر صد ( تخم ) بگيرد ، 90 بكاهد ، ده فزون شود و آن‌چه فزون شده است ، مزه و لذت ندهد » .
در بهمن يشت جاى ديگر ( دوم ، 27 ) اين شرح آخرت از تضعيف تدريجى دولت و جامعه بحث مىكند .
سروش‌هاى غيبى مىگويند كه دوسوم دامپروران نابود خواهند شد و تنها يك‌سوم كه رنج ديده‌اند ، زنده خواهند ماند .
) 21 . 4 , 61 . IIV . tsnI (
ولى چنين ويژگى و سخن در بهمن يشت وجود ندارد . 26
تولد منجى در وقايع‌نامهء زوكنن
تولد منجى در وقايع‌نامهء زوكنن
وقايع‌نامهء زوكنن
) ninquz ed euqinorhC (
كتابى مسيحى به زبان سريانى است كه مطالب آن به نوبهء خود - در اثرى تاريخى بازمانده كه به غلط به نام تاريخ‌نگار سريانى ، ديونوسيوس تل ماره‌اى
) erham llet nov suisynoiD (
مشهور بود - ولى بايد گفت كه خود وقايع‌نامه در اصل نوشتهء مستقلى است كه در آن به تفصيل دربارهء تولد منجى ، ستاره و مغان