سوشيانت منجى ايرانويج (منجى و آخر الزمان در ادبيات پيگويانه زرتشتى با مقدمه استاد پروفسور كريستين بونو) (فارسى) — الصفحة ٨٤

2

( زند ) بهمن يسن و خرداد يسن و اشتاد يسن پيداست كه در آن موقع مزدك

) kadzaM (

منفور ، 3 پسر بامداد

) t ? adm ? aB

[ مزدك بامدادان ] ) ، دشمن دين ظهور كند 4 و براى كسانى كه به دين خدا تعلق دارند ، مخالفان آماده شوند .

7 . آن انوشيروان خسرو پسر ماه دات

) t ? adh ? aM

[ ماهونداد ] ) و وهشاپور - دات - اورمزد

) . . . - t ? ad - r ? up ? a ? sheV

[ نيوشاپور دادار ] ) ، دستور آذربايجان و آذرفرنبغ امين و آذرپاد

) t ? aprut ? A (

و آذرمهر

) rhimrut ? A (

و بخت آفريد

) t ? irf ? atxaB (

را نزد خود خواند و از آنان پيمانى بدين شرح خواست : « اين قوانين را پنهان مداريد ، ولى زند را جز به حلقه خويشان خويش مياموزند » .

هريك با خسرو همداستان شدند .

2

2

1 . در زند بهمن يسن پيداست كه زرتشت دوم بار از اورمزد بىمرگى خواست و چنين گفت :

« من ، زرتشت در ميان آفريدگان تو پرهيزگارتر و كارىتر خواهم بود ، اگر مرا بىمرگ كنى ، هم‌چون بهمن بىرنج ، گوبدشاه

) h ? a ? stap ? oG (

، يوشت فريان

) n ? ayrF i t ? sivaY (

و چتركميان

) n ? ayimkarti ? C (

پسر گشتاسب ( چهروميان گشتاسپان ) كه پشوتن

) nat ? o ? siP (

درخشان است .

2 . اگر مرا مانند آنها بىمرگ كنى ، آن‌گاه به دين بهى تو ايمان آورند ، يعنى آن دين‌بردار كه دين بهى ناب مزديسنان را از اورمزد پذيرفته است ، بىمرگ است و آن‌گاه هر آدمى به دين بهى تو ايمان آورد .

3 . اورمزد به او گفت : « زرتشت سپيتمان ، اگر تو را بىمرگ كنم آن‌گاه موبد بت‌ها ، 5 تور برادروش

) ? s ? orat ? arB i r ? uT (

( هم ) بىمرگ شود ، ولى رستاخيز و تن پسين را نتوان ( اين‌چنين ) كرد .

4 . زرتشت را در انديشه به نظر دشوار آمد كه اين را شناسد . اورمزد با خرد همه آگاه دانست كه زرتشت سپيتمان با فره‌وشى

) i ? savarF (

پرهيزگار چه انديشد و دست زرتشت بگرفت .

5 . و اورمزد ، مينوى فزونى ، آفريدگار دادگر موجودات مادى ، خرد همه آگاه را به پيكر آب در دست زرتشت گذارد و گفت : « زرتشت ، آب را بنوش ! » .

6 . و او آن را نوشيد و خرد همه آگاه در زرتشت با او درآميخت . زرتشت هفت شبانه‌روز در تملك خرد اورمزدى بود .

7 . و زرتشت در هفت كشور زمين ، در مردمان و ستوران ديد كه در كجا مويى بود ، چقدر زيبا بودند و برپشت ، در كجا هريك انتهاى خود را داشت .

8 . و او دارودرخت را ديد كه تارهاى ريشهء گياهان چند تا و چقدر در زمين سپندارمذ