شرح نوين زيارت عاشورا همراه با پيام ها و رازها (فارسى) — الصفحة ٩٠
جواب :
مىداند غافل از اينكه ايشان از ملكوت و عالم معنا آمده و ملكوتيان و عرشيان را به خوبى مىشناسد و شخصيت هر كسى را با معنويت و تقوايش مىسنجد .
بنابراين حضرت على ( ع ) كه تمام امتيازات عالم غيب و معنا و عرشى و قرب الهى را در خود جمع كرده و كسى جز رسول خدا ( ص ) نظيرش نمىباشد در جايگاهى قرار گرفت كه همه را مبهوت و حيران ساخت اهل ايمان به ايشان علاقمندى بيشترى پيدا مىكردند و منافقان و ته مانده‌هاى جاهليت حسادت و عداوت و كينه را نسبت به آن حضرت در دلهايشان توسعه مىدادند .
امام باقر ( ع ) فرمود :
( نَحْنُ الَمَحْسوُدوُن )
ما امامان معصوم ( صلوات الله عليهم ) بخاطر نعمت‌هاى بزرگ الهى مورد حسادت واقع مىشويم و به اين آيه استناد كرد : أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلَى مَا آتَاهُمُ اللّهُ مِن فَضْلِهِ « 1 » ، يا اينكه آنها بر آن نعمت هائى كه خداوند به مردم ( پيامبر و امامان معصوم ( صلوات الله عليهم ) ) از فضل و كرمش مرحمت فرموده حسادت مىورزند ؟ امام باقر ( ع ) بعد فرمود مراد از ( الناس ) ما امامان هستيم . « 2 »
پس علت اصلى مخالفت‌ها و دشمنيها حسادت بود چون نمىتوانستند فضائل و كمالات و جايگاه رفيع ائمه هدى بويژه حضرت اميرالمومنين ( ع ) را تحمل كنند چنانچه شيطان هم به حضرت آدم ( ع ) حسد ورزيد و براى هميشه ملعون درگاه خدا گرديد .
ثانياً : وجود مبارك حضرت اميرالمومنين ( ع ) از آغاز بعثت پيامبر اسلام ( ص ) پيوسته با او بود و با تمام وجودش از ايشان حمايت كرد و همه
( 1 ) - نساء ، 54 . ( 2 ) - صواعق المحقه / 93 . ينابيع الموده / 121 ، شواهد التنزيل 1 / 144 ، تذكره الخواص / 323 و . . .