زگفتار دهقان ( شاهنامه فردوسى به نظم ونثر ) (نگارش اقبال يغمائى) (فارسى) — الصفحة ٥٧

پادشاهى منوچهر

منوچهر يك هفته در مرگ نيايش به سوك نشست . روز هشتم كلاه كيانى بر سر نهاد . پهلوانان بر او آفرين خواندند . و گفتند :

ترا باد جاويد تخت روان * همان تاج و هم فرّهء موبدان

دل ما يكايك به فرمان تست * همان جان ما زير پيمان تست

آن گاه سام جهان پهلوان بر پاى خاست و گفت :

از اين پس همه نوبت ماست رزم * ترا جاى تخت است و شادى و بزم

به دنيا آمدن زال

اما روزگارِ بازيگر ، سام پهلوان را داستانى شگفت پيش آورد .

سام در سيستان نگارين همسرى داشت خورشيد روى كه گونه‌هايش چون گلبرگ شاداب و پر طراوت بود و موهايش مانند مشك ، سياه و خوش بوى . او را فرزندى در شكم بود . چون وقت زادنش رسيد چند روز درد و آزار كشيد . چون طفل به دنيا آمد رويى تابنده و همانند بهشت