زگفتار دهقان ( شاهنامه فردوسى به نظم ونثر ) (نگارش اقبال يغمائى) (فارسى) — الصفحة ٣٦٩

خردمندانه بود افسوس كه

دلت با زبان ايچ همسايه نيست * روان ترا از خرد مايه نيست

به هر كار چربى به كار آورى * سخنها چنين پر نگار آورى

كسى را كه از بن نباشد خرد * گمان بر تو بر مهربانى بَرَد

چو كردى همه جنگ را دست پيش * سپه را تو بر كندى از جاى خويش

چه پيمان شكستن چه كين آختن * هميشه به سوى بدى تاختن

اى جهان ديده مردِ پر فريب ، يزدان دادگر مرا زندگى دراز از آن داد كه توران زمين را به جنگ زير و رو كنم ، بنا بر اين جنگ را آماده باش .

چون رويين پاسخ نامه را بُرد و پيران خواند ، دلش پُر درد ، و جانش پر نهيب شد . بىدرنگ به افراسياب فرستاد او را از كشته شدن هومان و نستيهن و پيروز گشتن سپاه ايران آگاه كرد . نوشت : خبر ديگر اين كه كىخسرو با سپاهى گران ، يارى سپاهيان ايران را رو به راه نهاده من با اين جنگ جويان اندك كه باقى مانده‌اند توان پايدارى ندارم

مگر شاه با لشكر كينه‌جوى * نهد سوى ايران بدين جنگ روى

بگرداند اين بد ز تورانيان * ببندد به كينه كَمَر بر ميان

پاسخ پيام پيران از افراسياب

چون نامهء پيران به افراسياب رسيد و از كشته شدن هومان و نستيهن و پيروزى ايرانيان آگاه شد خسته‌دل و شوريده حال گشت و جواب نوشت :

از لشكركشى كىخسرو نگران و ترسان مباش من به زودى با سپاهى گران سوى جيحون به يارى تو مىآيم ، نه خسرو را زنده مىگذارم و نه گودرز و طوس را . اكنون تا آمدنم سى هزار سپاهى فرستادم ، چون رسيدند درنگ مكن ، بر ايرانيان بتاز و تا پيروزى دست از ايشان مدار .

پيران به رسيدن نامه و سپاهيان تازه نفس صف جنگ را آراست .

در گرماگرم رزم ميدان نبرد از كُشتگان پوشيده شد . گيو چون پيران را از