زگفتار دهقان ( شاهنامه فردوسى به نظم ونثر ) (نگارش اقبال يغمائى) (فارسى) — الصفحة ٨

در ستايش خِرد

خرد بهتر از هر چه ايزدت داد * ستايش خرد را به از راه داد

خرد رهنماى و خرد دلگشاى * خرد دست گيرد به هر دو سراى

خرد تيره و مرد ، روشن روان * نباشد همى شادمان يك زمان

كسى كو خرد را ندارد ز پيش * دلش گردد از كردهء خويش ريش

خرد چشم جان است چون بنگرى * تو بىچشم شادان جهان نسپرى

هميشه خرد را تو دستور دار * به دو جانت از ناسزا دور دار

گفتار در چگونگى فراهم آوردن شاهنامه

يكى نامه بُد از گهِ باستان * فراوان به دو اندرون داستان

پراگنده در دست هر موبدى * از او بهره‌اى برده هر بخردى

يكى پهلوان بود دهقان نژاد * دِلير و بزرگ و خردمند و راد

پژوهندهء روزگار نخست * گذشته سخنها همه باز جُست

زهر كشورى موبدى سالخورد * بياورد كاين نامه را گِرد كرد

بپرسيدشان از نژاد كيان * و زان نامداران فرخ گوان

بگفتند پيشش يكايك مهان * سخنهاى شاهان و گشت جهان

چو بشنيد زيشان سپهبد سُخن * يكى نامور نامه افگند بُن

چنان يادگارى شد اندر جهان * برو آفرين از كهان و مهان