زيارة الرضا (ع) (فارسى) — الصفحة ٥٩

كيفيت زيارت

وز نور ولايتش دلم را پرساز * چون مشعل نور شعله‌افروزى كن

* * *

گويند چرا پياده ره پيمائى * نادان بگمانش اين بود سودائى

در مهر رضا ( ع ) چنان دلم شيدا هست * با سر بروم گرم بنا شد پائى

* * *

اى كش مرا شمارد از زوّارش * يا بشمردم غلام و خدمت‌كارش

اين فخر ( جواد ) بس بود در دو سرا * زوّار پيادهء رضا ( ع ) بشمارش

* * *

يارب تو بمقصدم مرا نائل كن * اين رنج و لعّب قبول از اين سائل كن

زوّار پيادهء رضايم بشمار * قابل اگرت نيم مرا قابل كن

* * *

اى شاه خراسان بسلام آمده‌ايم * از بهر گدائى چو غلام آمده‌ايم

زوّار پياده‌ايم ما را به پذير * بنما نظرى گرچه عوام آمده‌ايم

ما به درگاه تو اى شه به نياز آمده‌ايم * سوى دار الكرم اين را ه دراز آمده ايم

ما عطاى تو شنيديم باميد عطا * به گدائى تو اى شاه حجاز آمده‌ايم

بندگانيم خطاكار بدرگاه إله * بشفاعت برت اى بنده‌نواز آمده‌ايم

بىپناهيم و در باز تو ديديم اى شاه * به پناه اينهمه ره بر در باز آمده‌ايم

گر كه بىزاد و جهازيم به ديوان عمل * هان بدين در ز پى زاد و جهاز آمده‌ايم

تافت چون شمس حقيقت ز مهيمن برج رضا * طالب شمس حقيقت ز مجاز آمده‌ايم