زيارة الرضا (ع) (فارسى) — الصفحة ٤٧

كيفيت زيارت

اى شهنشاه خراسان ، شه اقليم وجود * بحر بخشايش وجود

بحريم تو به پا اينهمه راه آمده‌ايم * به پناه آمده‌ايم

عرصه گاه تو وسيع است بده ره ما را * مران ايشه ما را

كه بدين عرصه نه ما از پى جاه آمده‌ايم * به پناه‌آمده‌ايم

نميدانم مآل كار ما چيست ؟ * اميد از هيچ سوء غير از خدا نيست

ز خيرات و عمل بارى نبستيم * مگر در عفو و غفرانش رجّائست

بجز آل پيمبر ص كيست ما را * كه نزد حق شفيعان خدائيست

پس از حق كو بود مولاى مطلق * به دنيا و به عقبى آن مواليست

از ايشان چيست ما را جز كدائى * كه شأن ما گدايان در گدائيست

همه ما را ولى هستند و رهبر * ولى ؟ ؟ ؟ بهريك عصر واليست

ولى عصر ما خود غايب از ماست * ولى لطفش ز يارانش جدا نيست

با دگر دسترس نبود به ظاهر * قبور آن امامان عرش باريست

بحكمت گر حق او را كرده غايب * بلطفش آن بيوت فيض باقيست

به ظاهر گرچه قبر است و مزار است * و ليكن خانه فيض الهيست

هر آنكس طالب هر فيض باشد * و يا ، هر دردمند و مبتلائيست