عرفان حج (فارسى) — الصفحة ٣٥
اينجا از خدا غيرِ خدا طلبيدن خطاست
يذنب . » « 1 »
« حاجى تا زمانى كه آلوده به گناه نشود ، نور خدا در او هست و زايل نمىشود . »
اين عالىترين بها به حج و زيارت است . اين عمل نور است . خوشا به حال كسى كه اين نور را در آنجا ببيند و در جان خود پياده كند .
وقتى انسان از كعبه و از سفر بيتاللَّه باز مىگردد بايد طواف وداع انجام دهد و با خدا گفتگو كند .
روايت شده كه امام هشتم - عليه السلام - آنگاه كه مىخواست كعبه ، اين بناى توحيد را وداع كند ، به خدا عرض مىكرد :
« انّي انقلبُ على أن لا إله الّا أنت » « 2 »
« خدايا ! من از كنار خانهء تو با توحيد بازمىگردم و بر اين اعتقادم كه پروردگارى جز تو نيست »
زائر بايد بگويد : خدايا ! من موحّد از اينجا مىروم و نه تنها معتقدم كه در عالم خدايى هست كه اين ضعيفترين درجهء توحيد است بلكه آنچنان موحّدم كه تمام كارها را فانى در كار تو و تمام اوصاف را فانى در وصف تو و بالأخره تمام ذوات را فانى در ذات تو مىبينم ( انّى انقلب على أن لا إله الّا أنت . )
حضرت فرمود : « الدّخول فى الكعبة دخول فى رحمة اللَّه والخروج عن
( 1 ) - فروع كافى ، ج 4 ، ص 253 ؛ ثواب الاعمال صدوق ، ص 74
( 2 ) - وافى ، باب دخول الكعبه .