عرفان حج (فارسى) — الصفحة ١٠٧
روح و جان كعبه ولايت است
عرفات و نيايش خالصانه‌اش ، و سرزمين حرم با تمام بركاتش ، در پرتو ولايت و امامتِ رسول خدا و اهل بيت است . اگر كعبه به همهء اين شرافت‌ها مزيّن است ، روح عمل و مناسكش ولايت و امامت و شناخت امام و خضوع در برابر امام است .
خداوند متعال به مكّه‌اى سوگند ياد مىكند كه پيغمبر در آن باشد .
مكّه‌اى كه پيامبر در آن نباشد ، جز سنگ و گِل نيست ؛ « لا اقسم بهذا البلد وأنت حِلٌّ بهذا البلد » « 1 »
آرى اگر خداوند به مكه سوگند ياد مىكند ، به پاس احترام معصوم است . اگر كعبه و مسجدالحرام را به عظمت ستود و فرمود :
« و من يُرد فِيه بإلحادٍ بِظُلْمٍ نُذِقهُ مِن عذاب أليم » « 2 »
« هر كس نسبت به كعبه و حرم اراده و قصد سوء و الحاد كند ما او را به عذاب دردناك گرفتار مىكنيم »
و اگر مىفرمايد : « ألم تَرَ كيفَ فعلَ ربّك بأصحاب الفيل ألَم يَجْعل كيْدَهم في تضليل فأرسل عَلَيهم طيراً أبابيل تَرميهم بحجارةٍ من سجّيل فجعلهم كعصفٍ مأكول » « 3 »
اگر ابرهه با همهء فيل‌هايش ، به وسيلهء طير ابابيل ذليل مىشود و فرار مىكند ، اين همان خشم خدا است كه : « و من يرد فيه بالحادٍ بظلمٍ نذقه من عذاب أليم . »
( 1 ) - بلد : 1
( 2 ) - حج : 25
( 3 ) - فيل : 1