روزهاى سرنوشت ساز در جنگهاى صليبى (فارسى) — الصفحة ٢٤
3 . نبرد ملازگرد
و او را بر تخت نشاند . رومانوس كه سربازى سلحشور و مردى ميهن‌پرست بود ، دريافت كه براى حفظ امپراتورى پيش از هر چيز بايد دست به كار بازپس‌گيرى ارمنستان شود . از اين رو به سازماندهى دوباره ارتشى پرداخت كه شصت هزار نيروى سواره نظام قوى در اختيار داشت و مأموريتش يعنى مقابله با تهاجمهايى كه از سوى شام صورت مىگرفت ، ناتمام مانده بود . نيروى ديگرى كه او سازمان داد گارد امپراتورى بود كه از ميان بهترين جوانان آسياى صغير به سربازى گرفته مىشدند و آموزشهاى بسيار سخت و طاقت‌فرسا مىديدند . اما پيكرهء اصلى ارتش را نيروهاى مزدور بيگانه تشكيل مىدادند ؛ و از جمله نيروهاى زير بودند :
نيروهاى شمالى شامل اسكانديناويان ، نورمانها و فرانكهاى غرب اروپا ؛ اسلاوهاى شمال ، تركهاى دشتهاى جنوبى روسيه و نيز پشنگها ، كومانها و غُزان .
نيمى از سپاه صد هزار نفرى « 1 »
رومانوس را بيزانسيها تشكيل مىدادند . تركها نيز به دليل فراوانى شمارشان جداى از ديگر نژادها سازماندهى شدند و رياست آنها را ژوزف تاركانيوتس « 2 »
ترك‌نژاد بر عهده گرفت .
فرماندهى سواره‌نظام زره پوشيده - شامل فرانكها و نورمانها - به « روسل بايلويل » « 3 »
نورمانى سپرده شد ، در حالى كه فرماندهى بيزانسيها را برادرزادهء امپراتور فقيد آندرونيكوس دوكاس « 4 »
عهده‌دار گرديد .
امپراتور « رومانوس ديوجان » پس از كسب آمادگيهاى لازم ، همراه سپاه خويش پايتخت كشورش « قسطنطنيه » را به سوى ارمنستان ترك گفت . اما هنوز پايتخت را ترك نگفته بود كه
( 1 ) . در كامل ابن اثير ( دارالكتاب اللبنانى ، ج 8 ، ص 109 ) آمده است كه شمار سپاه رومانوس دويست هزار بوده و نه‌صد هزار و از روميان ، فرنگيها ، غرب ، بچناك و ديگران تشكيل مىگرديده است .
( 2 ) . ژوزف تاركانيوتس : .
( 3 ) . - . در كتاب تاريخ جنگهاى صليبى ( استيفن رانسيمان ، ج 1 ، ص 97 ) آمده است كه وى پس ازخيانت و بركنارى دو فرمانده پيش از او يعنى هرو ( ) و كريسپين ( ) - هر دو فرانسوى - به فرماندهى تعيين گرديد .
( 4 ) . در همان مأخذ پيشين - تاريخ جنگهاى صليبى - آمده است : سرشناس‌ترين سردار رومى اين لشكر پس از شخص‌امپراتور ، اندرونيكوس دوكاس برادرزادهء امپراتور سابق بود كه مانند همهء كسان خاندان خويش ، از دشمنان سرسخت رومانوس محسوب مىگشت .