جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — الصفحة ٥٤

57 - طُريحى ( 979 - 1085 ق )

5 - الفوائد العلمية فى شرح النفلية

6 - مسالك الافهام

7 - الروضة البهية فى شرح اللمعة الدمشقية و . . .

قرن يازدهم

57 - طُريحى ( 979 - 1085 ق )

فخرالدين بن محمد على ، معروف به شيخ طريحى ، فقيه ، فاضل ، محدث ، قرآن پژوه و شاعر شيعهء اماميه .

انتساب وى به احمد بن طريح ، جد عالى مقامش بود . دربارهء زادگاه وى اطلاعى در دست نيست . وى از پرهيزگارترين و پارساترين مردم روزگار خويش بود . بسيارى وى را امام و پيشوا و عارف زمانهء خويش مىدانستند . وى با شيخ حرّ عاملى و مجلسى اول و دوم هم‌عصر بود .

استادانى كه وى نزد آنها بهره‌ها برد و آموخت ، شيخ محمد بن جابر عاملى جعفى ، شيخ محمود بن حسام شرفى ، شرف الدين على بن حجة الله شوستانى و عمويش محمد حسين طريحى بودند .

شاگردان وى نيز ، برادرزاده‌اش حسام الدين طريحى ، فرزندش صفىالدين طريحى ، سيد هاشم بحرانى صاحب تفسير البرهان ، مير محمود كاظمى و شيخ محمد امين كاظمى بودند .

شيخ طريحى بيش از 40 جلد كتاب نگاشت كه درعلوم گوناگون بود . وى در رماحيهء بغداد درگذشت و در پشت حرم علوى عليه السلام به خاك سپرده شد .

تأليفات وى :

1 - مجمع البحرين و مطلع النيّرين

2 - المستطرفات فى شرح نهج الهداه

3 - الاحتجاج فى مسائل الاحتياج

4 - ايضاح الحساب فى شرح خلاصة الحساب

5 - تحفة الوارد و عقال و الشارد و . . .