جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — الصفحة ١٠١٣

باب 1 تعريف محارب

فرستاد . من در نزديكى سرزمين يمن به آنان رسيدم و اينان در يك دره‌اى بودند كه بدان داخل شده بودند ولى نمىتوانستند از آن دره بيرون آيند . من آنان را دستگير كردم و نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله آوردم .

پيامبر صلى الله عليه و آله اين آيه را بر آنان تلاوت كرد كه : تنها كيفر آنان كه با خدا و پيامبرش به جنگ بر مىخيزند و اقدام به فساد در روى زمين مىكنند فقط اين است كه اعدام شوند يا به دار آويخته شوند يا دست و پاى آنان به عكس يكديگر بريده شود يا از سرزمين خود تبعيد شوند . پيامبر صلى الله عليه و آله بريدن را برگزيد .

آن‌گاه دست و پاىشان را خلاف يكديگر بريد . »

1772 - 47021 - ( 7 ) امام جعفر صادق عليه السلام فرمود : « اختيار محارب ؛ و او همان است كه راه را مىبندد و مردم را لخت و اموال‌شان را غارت مىكند و هر كس كه اين گونه است ، اختيارش با امام است . اگر بخواهد ، مىكشد و اگر بخواهد ، او را به دار مىآويزد و اگر بخواهد ، دست و پايش را مىبرد و اگر خواست ، تبعيدش مىكند و امام او را به اندازهء جرمى كه برايش مىبيند ، كيفر مىكند . »

1773 - 47022 - ( 8 ) در روايت است كه : « مردمى شتران رسول خدا صلى الله عليه و آله را جلو انداختند و از اسلام برگشتند [ مرتد شدند ] و چوپان رسول خدا صلى الله عليه و آله را كه مؤمن بود ، كشتند . رسول خدا صلى الله عليه و آله در پى آنان فرستاد و اينان دستگير شدند و حضرت دست و پاىشان را قطع كرد و چشمان‌شان را در آورد . »