جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — الجزء ٢٣، الصفحة ٩١٥

باب 1 حكم سود و زيان مال مشترك

1516 - ( 4 ) محمد بن مسلم گويد : « از امام باقر عليه السلام سؤال كردم : شخصى حيوانى را مىخرد ولى مال در اختيار ندارد تا بهاى آن را بپردازد . آن‌گاه يكى از دوستانش فرا مىرسد . خريدار به وى مىگويد :

بهاى اين حيوان را بپرداز و سود آن مال هر دوى ما . او نيز بهاى حيوان را مىپردازد و پس از مدتى حيوان مىميرد .

امام عليه السلام فرمود : بهاى آن به عهدهء هر دو است ؛ زيرا اگر سود داشت ، مال هر دو بود . »

اين حديث از حلبى نيز روايت شده است .

1517 - ( 5 ) داود ابزارى گويد : « از امام صادق عليه السلام سؤال كردم : شخصى كالايى را مىخرد ولى مالى در اختيار ندارد تا بهاى آن را بپردازد تا اين‌كه يكى از دوستانش فرا مىرسد ، به وى مىگويد : بهاى آن را به‌جاى من بپرداز و سود آن متعلق به هر دوى ما .

امام عليه السلام فرمود : اگر سودى در كار است ، براى هر دو است و اگر زيانى در ميان است ، به عهدهء هر دو است . »

1518 - ( 6 ) حلبى از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه دربارهء شخصى كه به ديگرى مىگويد : بهاى حيوانى را براى من بپرداز ، آن‌گاه آن حيوان مىميرد يا آسيبى به آن مىرسد ، فرمود : « سود آن براى او نيز هست و زيان آن نيز برعهدهء او هست . »

ارجاعات

گذشت :

در روايات باب ششم از باب‌هاى خيار ، مطالبى هست كه بر ذيل باب دلالت مىكند و همچنين در باب دوازدهم از باب‌هاى معاملهء بردگان و باب بيست و هشتم از باب‌هاى بدهى و باب پنجم از باب‌هاى صلح ، مطالبى هست كه بر اين بحث دلالت مىكند .

مىآيد :

و در روايات باب اول و سوم از باب‌هاى مضاربه ، مطالبى خواهد آمد كه مناسب با اين باب است .