جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — الجزء ٢٣، الصفحة ٨٩٥

باب 3 حكم دروغ گفتن براى برقرارى صلح و راست گفتن در تيره كردن روابط

مىآيد :

در روايت يكم از باب دوازدهم از باب‌هاى اجاره اين گفته كه : « بلكه در مسافت باقيمانده و مسافت پيموده شده با آن مركب دقت كن و بر اساس آنان با هم مصالحه كنيد . پس آنان چنين كردند . »

و در روايت سوم فرمودهء معصوم عليه السلام كه : « و به فرد ديگر گفتم : تو حق ندارى همهء آنچه برعهدهء اوست ، بگيرى . با هم مصالحه كنيد و مبلغ افزوده را ميان خودتان ردّ و بدل كنيد . »

و در روايت بيست و يكم از باب پنجم از باب‌هاى وصايا اين گفته كه : « پس يكى از خواهرزاده‌ها و يكى از بردارزاده‌هايش به وى اعتراض كردند . آن‌گاه ما كار او را به سه دينار اصلاح كرديم . »

باب 3 حكم دروغ گفتن براى برقرارى صلح و راست گفتن در تيره كردن روابط

باب 3 حكم دروغ گفتن براى برقرارى صلح و راست گفتن در تيره كردن روابط

1484 - ( 1 ) معاوية بن وهب يا معاوية بن عمار گويد : « امام صادق عليه السلام دستوراتى به من داد و در ضمن آنها فرمود : از طرف من ، فلان پيام را برسان .

گفتم : پيام شما را مىرسانم . آيا افزون بر آنچه شما فرموديد ، از خودم نيز سخنانى بر آنها بيفزايم ؟

امام عليه السلام فرمود : آرى ، اصلاح‌گر دروغگو نيست . همانا آن برقرار كردن صلح و دوستى است و دروغ نيست . »

1485 - ( 2 ) معاوية بن عمار از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « برقرار كنندهء صلح و دوستى ، دروغگو نيست . »

نظير اين حديث از عبدالله بن مغيره نيز روايت شده است .

1486 - ( 3 ) در كتاب جعفريات از اميرمؤمنان عليه السلام روايت مىشود كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : « دروغ جز در سه مورد شايسته نيست : دروغ مرد به همسرش ، دروغ گفتن كسى كه در جهت آشتى دادن دو نفر گام برمىدارد و دروغ زمامدار جامعه با دشمنانش ؛ چرا كه جنگ نيرنگ و فريب است . »

ارجاعات

گذشت :

در تعدادى از روايات باب سى و هشتم از باب‌هاى مبارزه با نفس ، مطالبى هست كه بر اين بحث دلالت مىكند .