جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — الجزء ٢٣، الصفحة ٧١٧

باب 8 وجوب اراده بر پرداخت بدهى در فرض عدم قدرت

آن مرد گفت : زمانى را براى آن مشخص كن .

امام عليه السلام فرمود : چگونه به تو وعده دهم ، در حالى كه من به آنچه اميد ندارم اميدوارترم نسبت به آنچه به آن اميد دارم ! »

1176 - ( 7 ) عبدالغفار جازى گويد : « از امام صادق عليه السلام دربارهء شخصى سؤال كردم كه بدهكار مىميرد .

امام عليه السلام فرمود : اگر بدون تقصير از ميان رفته است - در صورتى كه تصميم بر پرداخت داشته است - خداوند او را باز خواست نمىكند . آگاه باش كه ! هركس تصميم بر پرداخت ندارد به منزلهء دزد است و زكات نيز همين گونه است و به همين صورت است كسى كه خوردن مهريهء زنان را حلال مىشمارد . »

1177 - ( 8 ) ابن فضّال با واسطه از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « هركس خود را بدهكار كند و تصميم بر پرداخت آن نداشته باشد ، به منزله دزد است . »

1178 - ( 9 ) ابو خديجه روايت مىكند كه امام صادق عليه السلام فرمود : « هركس نزد ديگرى رود و مالى را از او قرض كند و تصميم بر عدم پرداخت آن داشته باشد ، پس او دزد و تجاوزگر است . »

ارجاعات

گذشت :

در روايت بيست و هفت از باب دوازده از باب‌هاى جهاد با نفس فرمودهء امام عليه السلام كه : « و گناهانى كه پرده را بر مىدارد ، خود را بدهكار كردن بدون تصميم بر پرداخت آن است . »

و در روايات باب شصت و هشتم از باب‌هاى كسب روا و ناروا ، مطالبى هست كه بر اين بحث دلالت مىكند .

مىآيد :

و در روايات باب دهم از باب‌هاى بدهى و باب هفده از باب‌هاى مهريه ، مطالبى خواهد آمد كه بر اين بحث دلالت مىكند .