جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — الجزء ٢٣، الصفحة ٤٩٣
باب 15 عدم حرمت رباى پدر و فرزند ، زن و شوهر و كافر و مسلمان
مقصود خداوند اين است كه رباخوار آنچه را كه بيش از سرمايه‌اش دريافت كرده بازگرداند حتى گوشتى كه از ربا بربدنش روييده است ، آن را ذوب كند . پس وقتى كه موفق به توبه شد ، پيوسته به حمام رود تا گوشت بدنش كاهش يابد . »
802 - ( 4 ) در كتاب دعائم الاسلام روايت مىشود كه اميرمؤمنان عليه السلام فرمود : « از مال‌هاى پليد ، هديه‌اى است كه هديه دهنده‌اش به وسيلهء آن جوياى هديهء برتر باشد و آن مصداق اين سخن خداوند است : « و به انگيزهء زياده‌طلبى ، احسان نكن . »
باب 15 عدم حرمت رباى پدر و فرزند ، زن و شوهر و كافر و مسلمان
باب 15 عدم حرمت رباى پدر و فرزند ، زن و شوهر و كافر و مسلمان
803 - ( 1 ) عمرو بن جميع از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه امير مؤمنان عليه السلام فرمود : « ميان پدر ، فرزند ، برده و مولايش ربايى نيست . »
804 - ( 2 ) زراره و محمد بن مسلم از امام باقر عليه السلام روايت مىكنند كه فرمود : « ميان انسان ، فرزندش ، برده‌اش و همسرش ربايى نيست . همانا ربا ميان تو و كسانى است كه اختياردارشان نيستى .
زراره گفت : آيا ميان من و مشركان ربا هست ؟
امام عليه السلام فرمود : آرى .
زراره گفت : آنان برده و مملوك هستند .
امام عليه السلام فرمود : تو به تنهايى مالك آنها نيستى بلكه تو با ديگران مالك آنها هستى و تو و ديگران نسبت به آنان يكسان هستى و رباى ميان تو و آنان از موارد گذشته نيست ؛ زيرا بردهء تو همانند بردهء مشترك ميان تو و ديگران نيست . »
مرحوم شيخ طوسى قدس سره در كتاب الاستبصار يك بار مشركان را بر اهل ذمّه حمل كرده است و بار ديگر بر اين حمل كرده كه از ما افزوده بگيرند و كمتر پرداخت كنند .
805 - ( 3 ) در كتاب المقنع و فقه الرضا آمده است : « ميان پدر و فرزندش ، زن و شوهر ، برده و مولا ، مسلمان و ذمّى ، ربا نيست . »