جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — الجزء ٢٣، الصفحة ٤٤

34 - محدث نورى ( 1254 - 1320 ق )

بودند . شاگردانى هم كه در نزد وى درس گرفتند و آموختند ، از جمله : سيد نعمت الله جزائرى ، كمره‌اى اصفهانى ، ماخورى بحرانى ، محمد باقر بيابانكى و . . . بودند .

مجلسى لقب « علامه » را از بزرگانى چون وحيد بهبهانى ، علامه بحرالعلوم و شيخ اعظم انصارى دريافت كرد و از سوى شاه سليمان صفوى به شيخ‌الاسلام اصفهان منصوب شد كه بالاترين منصب دينى و اجرايى در آن روزگار بود و وى شخصاً و مستقيماً اهتمام به ادارهء امور شرعى مسلمانان مىكرد .

66 اثر از وى به يادگار مانده است كه 13 اثر به عربى و 53 اثر آن به فارسى است . اين عالم جليل القدر در مسجد عتيق اصفهان پس از 74 سال عمر پربار ، به خاك سپرده شد .

از تأليفات وى :

1 - بحارالانوار الجامعه لدرر اخبار الائمة الاطهار عليهم السلام

2 - مرآت العقول

3 - حق اليقين

4 - زاد المعاد

5 - عين الحياة و . . .

قرن چهاردهم

34 - محدث نورى ( 1254 - 1320 ق )

ميرزا حسين بن محمد تقى نورى طبرسى . محدث ، رجالى بزرگ و فقيه شيعى .

وى در روستاى يالو از روستاهاى اطراف شهرستان نور زاده شد . هشت سال بيشتر نداشت كه سايهء پدر بزرگوارش كه از علماى آن سامان بود ، از سرش برچيده شد . در همان كودكى به آموختن فقه نزد استاد جليل‌القدر محمدعلى محلاتى مىرفت . در دورهء جوانى به تهران رهسپار شد تا از علماى بزرگ آنجا مستفيض شود و اين شد كه در درس عالم نحرير ، شيخ عبدالرحيم بروجردى حاضر شد و بهره‌ها برد و دختر همان استاد را نيز به ازدواج خود درآورد . در نوزده سالگى بود كه به عراق سفر