جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — الجزء ٢٣، الصفحة ٣٧

28 - ابن فهد حلّى ( 757 - 841 ق )

بزرگوارش فخرالدين محمد ، قطب‌الدين رازى ، شارح شمسيه ، سيد احمد بن ابراهيم بن زهره و . . . بودند .

سرانجام پس از عمرى تلاش و كوشش در راه احياى شريعت ، وى در يازدهم يا بيست و يكم محرم فوت كرد . آرامگاه او در نجف اشرف و در بارگاه ملكوتى اميرالمؤمنين على عليه السلام قرار دارد .

از تأليفات وى :

1 - مختلف الشيعه

2 - تذكرة الفقهاء

3 - منتهى المطلب

4 - المدارك

5 - تبصرة المتعلمين

6 - شرح التجريد و . . .

قرن نهم

28 - ابن فهد حلّى ( 757 - 841 ق )

جمال الدين ابوالعباس احمد بن محمد بن فهد اسدى حلّى ، فقيه و عالم اماميه ، جامع كمالات ظاهرى و باطنى .

وى در شهر حلّه زاده شد . در علوم گوناگون از جمله تاريخ ، كلام ، علوم غريبه و . . .

دست داشت و تأليفاتى دارد .

آنچه اين عالم اماميه را از ديگر علما و فقها متمايز مىكند ، مشرب عرفانى ، سير و سلوك و زهد و تقواى اوست و در ميان جميع علما و فقها نيز بدين خاطر مشهور است .

صاحب روضات الجنات دربارهء وى مىنويسد : « عالم عارف پر از اسرار ، كاشف اسرار فضائل . . . بىنياز از توصيف و تعريف مىباشد . وى جامع معقول و منقول ، فروع و اصول