جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — الجزء ٢٣، الصفحة ٣٣

22 - محمد بن ادريس ( 543 - 598 ق )

خشوع ، عبادت و شب زنده دار بود و هميشه باطهارت و وضو به سر مىبرد » .

از جمله نام‌آورترين اساتيدى كه وى در نزد آنها شاگردى كرده است ، مىتوان : جارالله زمخشرى ، ابوعبدالله نطنزى مؤلف كتاب الخصائص العلويه ، سيد عبدالواحد آمدى ، شيخ طبرسى صاحب احتجاج ، قطب راوندى ، فضل بن حسن طبرسى ، شيخ ابوالفتوح رازى و . . . را نام برد .

وى در حالى كه 99 سال از زندگانى پربارش را سپرى كرده بود ، در شهر حلب سوريه به جانان پيوست و پيكرش را در كنار كوه جوشن به خاك سپردند .

از تأليفات وى :

1 - مناقب آل ابى طالب عليهم السلام

2 - مثالب النواصب

3 - المخزون المكنون فى عيون الفنون

4 - المائدة العائدة ( الفائدة )

5 - المثال فى الامثال و . . .

22 - محمد بن ادريس ( 543 - 598 ق )

ابو عبداللّه محمد بن احمد ادريس عجلى حلّى ، از فحول علما و فقهاى شيعه .

وى در شهر حلّه زاده شد . شيخ طوسى ، نياى مادرى وى به شمار مىآيد . وى به حريت فكر معروف است .

ابن داود در رجال خود مىگويد : « ابن ادريس ، پيشواى فقهاى حلّه ، متقن در علوم و داراى تصنيفات بسيار است » .

شهيد اول نيز او را با عبارات : شيخ ، امام ، علامه ، شيخ العلماء ، رييس مذهب ستوده است .

استادان وى كه در محضرشان آموخت ، عبارتند از : دايى وى ( ابن على طوسى ) ، شيخ عماد محمد بن ابى القاسم طبرى ، حسن بن رطبه سوارى و . . .