جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — الجزء ٢٣، الصفحة ٣١

18 - فضل بن حسن طبرسى ( حدود 469 - 548 ق )

5 - الخلاف

6 - التبيان و . . .

قرن ششم

18 - فضل بن حسن طبرسى ( حدود 469 - 548 ق )

امام سعيد ابوالفضل بن حسن طبرسى . مفسر ، فقيه ، محدث ، عالم به حساب ، جبر ، مقابله و نحو . ملقب به امين الدين يا امين‌الاسلام .

گويند وى در مشهد سناباد طوس متوطن بوده است . در 523 ق در سبزوار جايگير شد و به تعليم و تصنيف پرداخت . از جمله شاگردان وى مىتوان به حسن بن فضل طبرسى ( پسرش ) ، ابن شهرآشوب ، شيخ منتجب الدين ، قطب الدين راوندى ، شاذان بن جبرئيل قمى و . . . اشاره كرد . وى از شيخ ابوعلى پسر شيخ طوسى و شيخ عبدالجبار ، قاضى رازى كه در رى فقيه اماميه بوده ، روايت نموده و صحيفة الرضا عليه السلام از جمله مرويات اوست .

فرزند وى ( حسن بن فضل طبرسى ) و فرزند زادگانش همگى از اكابر روزگار و فقهاى بزرگوار بودند . وى در سبزوار درگذشت و پيكر پاكش را به مشهد مقدس منتقل كردند و در جوار حرم حضرت ثامن‌الائمه عليه السلام به خاك سپردند .

از تأليفات وى :

1 - مجمع البيان ( تفسير سترگ شيعى )

2 - الوسيط ( يا تفسير جوامع الجامع )

3 - الآداب الدينية للخزانة المعينية

4 - تفسير الكافى الشافى

5 - نثر اللئالى

6 - اسرار الامامه

7 - اعلام الورى باعلام الهدى و . . .