جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — الجزء ٢٣، الصفحة ٣٠٧
باب 30 كراهت تجارت در سرزمينى كه در آن روى برف نماز به‌جا آورده مىشود
امام عليه السلام فرمود : مصرِ مرگ ! كوتاه عمرترين مردم نصيب آن سرزمين مىشوند و پيامبر اكرم عليه السلام فرمود : در طلب روزى ، كسى كه از راه دريا به مسافرت پرداخت ، پسنديده عمل نكرده است .
آن‌گاه امام عليه السلام به من فرمود : خطرى تو را تهديد نمىكند ، نزد قبر پيامبر صلى الله عليه و آله برو ، آنجا دو ركعت نماز بجا آور ، آن‌گاه صد مرتبه از خداوند درخواست خير كن ، پس آنچه خداوند برايت مقرر داشت ، به آن عمل كن . اگر با حيوانات مسافرت كردى ، بگو : سپاس مخصوص خداوندى است ، كه اين [ كاروان ] را تسخير ما كرد و اين‌گونه نبود كه ما بتوانيم آن را گِرد آوريم و حتماً ما به سوى پروردگارمان بازمىگرديم .
و اگر با دريا مسافرت كردى ، پس از ورود به كشتى بگو : حركت كردن و ايستادن آن با نام خداست . همانا پروردگار من حتماً آمرزنده‌ى مهربان است . پس هرگاه امواج ، تو را به اضطراب واداشت ، بر دست چپت تكيه كن و با دست راست به موج اشاره كن و بگو : آرام گير ، به آرامش خدا و ساكن شو به سكينهء خدا و هيچ قدرت و نيرويى نيست مگر به وسيلهء خداوند بلند مرتبهء بزرگ . »
على بن اسباط گويد : به امام گفتم : فدايت شوم ! سكينه چيست ؟ امام عليه السلام فرمود : بادى از بهشت كه چهره‌اى همانند چهره انسان دارد و از مشك خوشبوتر است و آن همان چيزى است كه خداوند در حُنين بر پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرو فرستاد و مشركان را شكست داد .
وى مىگويد : از راه دريا مسافرت كردم . هرگاه موج بالا مىآمد ، سخنان امام عليه السلام را مىگفتم ، پس موج از هم مىپاشيد و نابود مىشد ؛ به طورى كه گويا موجى در كار نبوده است . »
باب 30 كراهت تجارت در سرزمينى كه در آن روى برف نماز به‌جا آورده مىشود
باب 30 كراهت تجارت در سرزمينى كه در آن روى برف نماز به‌جا آورده مىشود
446 - ( 1 ) حسين بن ابى العلاء از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « شخصى نزد امام باقر عليه السلام آمد و گفت : ما به سمت اين كوه‌ها تجارت مىكنيم و در آنجا به جاهايى مىرويم كه نمازمان را بايد فقط روى برف و يخ بجا آوريم .
امام عليه السلام فرمود : چرا مثل فلانى نيستى كه به كمتر راضى مىشود و به دنبال تجارتى نمىرود كه نتواند نمازهايش را روى غير برف بخواند ؟ »
447 - ( 2 ) حسين بن ابى العلاء از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « شخصى نزد امام باقر عليه السلام آمد و گفت : خداوند كارهايت را سامان بخشد ! ما به سمت اين كوه‌ها تجارت مىكنيم و در آنجا به جاهايى مىرويم كه نمىتوانيم نمازمان را روى غير برف بجا آوريم .
امام عليه السلام فرمود : چرا راضى نيستى مثل فلانى باشى ، كه به كمتر راضى مىشود ؟
آن‌گاه امام عليه السلام فرمود : به دنبال تجارت در سرزمينى نرو كه در آن نمىتوانى بر روى غير برف نماز بجا آورى . »