جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — الجزء ٢٣، الصفحة ٣٠

17 - شيخ طوسى ( 385 - 460 ق )

2 - الفرائض الشرعيّة

3 - الامالى

4 - الارشاد و . . .

17 - شيخ طوسى ( 385 - 460 ق )

ابوجعفر محمد بن حسن طوسى ، معروف به « شيخ الطايفه » . فقيه ، اصولى ، محدث ، مفسر ، متكلم و عالم الرجال بسيار درخشان و بزرگ جهان اسلام به ويژه تشيع . وى در خراسان زاده شد . خاندان شيخ تا چند نسل همه از علما و فقها بوده‌اند . در 23 سالگى به بغداد كوچ كرد و تا پايان عمر در عراق ماند و پس از استادش سيد مرتضى علم الهدى ، رياست علمى و فتوايى شيعه به او منتقل شد .

شيخ بزرگوار مدت پنج سال نزد استاد نحرير شيخ مفيد شاگردى كرد و چند سالى هم در نزد سيد مرتضى درس آموخت . به علت آشوب و هرج و مرج آن روزگار بغداد ، وى از آنجا كوچ و به نجف اشرف رهسپار شد و در آنجا جاى گرفت و خود حسن اتفاقى شد تا در آنجا حوزهء علميهء نجف را بنيان گذارد .

پس از درگذشت سيد مرتضى علم‌الهدى ، رهبرى و پرچمدارى شيعه به وى رسيد و آن‌چنان آوازهء علم ، ورع و زهد و تقواى وى در دور و نزديك پيچيده شده بود كه القائم بامرالله خليفهء عباسى با همكارى آل بويه از وى براى تدريس كلام در مركز خلافت دعوت كردند كه با فروپاشى آل بويه ، وى از آنجا به نجف اشرف عزيمت كرد و تا پايان عمر خود در همانجا بود و در همان خاك پاك ، دفن شد .

از تأليفات وى :

1 - الاستبصار

2 - تهذيب الاحكام

3 - النهايه

4 - المبسوط