جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — الجزء ٢٣، الصفحة ٢٧

15 - سيد رضى ( 359 - 406 ق )

از زمان درگذشت و خاكجاى وى اطلاعى در دست نيست .

از تأليفات وى :

1 - الاعمال المانعه من دخول الجنه ( مانعات )

2 - ادب الامام و الماموم

3 - المسلسلات الاخبار

4 - الغايات

5 - العروس

6 - جامع الاحاديث النبويه

قرن پنجم

15 - سيد رضى ( 359 - 406 ق )

ابوالحسن محمد بن حسين موسوى معروف به سيد رضى و شريف رضى ، از بزرگان علماى شيعه ، بلغا ، شاعران نامدار و اشراف بغداد .

در بغداد زاده شد . نسب او از پدر به امام موسى كاظم عليه السلام و از طرف مادر به امام زين‌العابدين عليه السلام مىرسد . در زمان پدر خود ابواحمد ، نقابت طالبيان بغداد ، سرپرستى همهء آنان ، قضاوت در مظالم و اميرى حاجيان را در حالى كه هفده سال بيش‌تر نداشت ، بر عهده گرفت .

چندى بهاءالدوله بويه وى را به عنوان جانشين خود در بغداد برگزيد و لقب « الشريف الجليل » را به وى خلعت داد . چندى پس از آن ، لقب « الرضى ذوالحسبين » و پس از آن « الشريف الاجل » را به وى پيشكش كرد .

روزگار سيد رضى با فرمانروايى آل بويه و مقارن با دورهء سوم خلافت عباسيان است كه به اين دوره از لحاظ تاريخى - فرهنگى « عصر زرين » مىگويند و از جهت تاريخ ادبيات عرب ، عصر شاعران سه‌گانه : متنبى ، سيد رضى و ابوالعلاء معرى است . به سيد