جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — الجزء ٢٣، الصفحة ١٧١
باب 42 جواز تعيين ديْن بدهكار و پرداخت آن
203 - ( 25 ) در كتاب دعائم الاسلام روايت مىشود كه : « پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله از سود بردن بر كالايى كه تحويل نگرفته ، نهى كرد . »
ارجاعات
گذشت :
در روايات باب سى و چهارم و سى و پنجم ، مناسب با اين بحث هست
مىآيد :
و در روايات باب نهم از باب‌هاى فروش ميوه‌ها ، مطالبى خواهد آمد كه بر اين بحث دلالت مىكند .
باب 42 جواز تعيين ديْن بدهكار و پرداخت آن
باب 42 جواز تعيين ديْن بدهكار و پرداخت آن
204 - ( 1 ) ابوبكر حضرمى گويد : « به امام صادق عليه السلام گفتم : من از شخصى مقدارى درهم طلبكارم . او مىگويد : چيزى به من به فروش تا طلبت را بپردازم . پس كالايى [ به صورت نسيه ] به او مىفروشم ، سپس آن را از او [ با قيمت كم‌تر ] مىخرم و طلبم را دريافت مىكنم .
امام عليه السلام فرمود : اشكال ندارد . »
205 - ( 2 ) ابوبكر حضرمى گويد : « به امام صادق عليه السلام گفتم : شخصى با ديگرى به صورت عينه معامله مىكند . سپس زمان پرداخت بدهىاش فرامىرسد و او قدرت بر پرداخت ندارد . آيا جايز است با همان شخص بار ديگر به صورت عينه معامله كند و به اين صورت بدهىاش را بپردازد ؟
امام عليه السلام فرمود : آرى ! »
206 - ( 3 ) هارون بن خارجه گويد : « به امام صادق عليه السلام گفتم : با شخصى به صورت عينه معامله كردم و سررسيد بدهىاش فرارسيد . به او گفتم : بدهىات را پرداخت كن . او گفت : چيزى ندارم . بار ديگر به صورت عينه با من معامله كن تا به تو بپردازم .
امام عليه السلام فرمود : با او به صورت عينه معامله كن تا به تو بپردازد . »