جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — الجزء ٢٣، الصفحة ١٠٧٧

باب 2 حكم مال پيدا شده

خود هيچ اختيارى ندارد ، پس به آن كارى نداشته باشد . همانا براى آزاد شايسته است كه تا يك سال آن را اعلام كند . پس اگر كسى به سراغ آن آمد ، به وى تحويل مىدهد در غير اين صورت در ميان اموال اوست و اگر مُرد ، ميراث براى فرزندان و ساير وارثانش است . آن‌گاه اگر كسى به سراغ آن نيامد ، در ميان اموال‌شان است و مال آنهاست و اگر جوينده آن آمد ، به وى تحويل مىدهند . »

1791 - ( 30 ) على بن جعفر گويد : « از برادرم امام موسى بن جعفر عليه السلام سؤال كردم : شخصى درهم يا لباس يا چهارپايى مىيابد ، با آن چه كند ؟

امام عليه السلام فرمود : تا يك سال آن را اعلام كند . پس اگر شناخته نشد ، در ميان اموالش از آن نگهدارى كند تا كسى به سراغ آن بيايد و به او تحويل دهد و هنگام مرگ به آن وصيت كند و او ضامن آن است . »

1792 - ( 31 ) ابان بن تغلب گويد : « يك روز سى دينار پيدا كردم . آن‌گاه در اين باره از امام صادق عليه السلام سؤال كردم . امام عليه السلام فرمود : كجا آن را پيدا كردى ؟

گفتم : هنگام رفتن به خانه آن را يافتم .

امام عليه السلام فرمود : به همان محلى كه آن را يافته‌اى برو و آن را اعلام كن . پس اگر تا سه روز كسى به سراغ آن آمد ، آن را تحويل او بده و در غير اين صورت ، آن را صدقه بده . »

ارجاعات

گذشت :

در بسيارى از روايات باب پيشين ، مطالبى بر اين بحث دلالت مىكند .

مىآيد :

و در روايات دو باب بعدى و همچنين باب پنجم ، هشتم ، نهم و دوازدهم مطالبى كه بر اين بحث دلالت مىكند ، خواهد آمد .